Saga van de Caribbean

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

Saga van de Caribbean is een commandospel. Het is een beetje vergelijkbaar met ratten en raven, maar je kunt met dit spel ook gevoel voor de windrichtingen aanleren, of basiskennis over het kompas. Het spel zoals hieronder is beschreven, maakt gebruik van het spelfiguur Saga de Schildpad uit het Dolfijnenverhaal, dat bij Nederlandse waterscoutinggroepen gebruikt wordt. Je kunt het natuurlijk naar hartelust aanpassen aan je eigen spelfiguur, of er een ander verhaal van maken.

Category games nl.svg
Saga van de Caribbean
Ontwikkelingsgebied: Fysiek Intellectueel
Doelstelling: Kennismaken met dolfijneneiland en/of de windrichtingen leren kennen
Plaats: buiten, binnen,
Soort: renspel,
Leeftijdsgroep: 7 tot 11 jaar
Aantal spelers: 5-30 personen
Voorbereidingstijd: geen
Duur van het spel: 10 - 20 minuten
Nodig: negen pionnen, een kompas

Begin van het spel[bewerken]

Op een dag, lang lang geleden, toen Saga nog een jong klein schildpadje was, wou hij eens meer van de wereld zien dan z'n eigen eiland (zet in het midden van het speelveld een centrale pion neer, en leg het kompas erbij). Dus hij zwom een eind naar noord, oost, zuid en west (zet pionnen neer in die richtingen, op ongeveer 5 meter afstand; leg intussen uit: als “Saga” vervolgens weer een kompasrichting noemt in z'n verhaal, dat moet iedereen rennen naar de pion die die richting aangeeft. Je mag bij de centrale pion op het kompas komen kijken als je het niet zeker weet, maar wie het eerst bij de goede pion is, krijgt een punt, en wie naar een verkeerde pion loopt, raakt een punt kwijt. Na deze uitleg gaat het verhaal verder:)

Het verhaal[bewerken]

Saga zwom een eind naar het westen. En een eind naar het zuiden. Daar kwam hij Pirel de Potvis tegen. Saga was intussen een beetje de weg kwijt, want z'n kompas lag nog op Dolfijneneiland. Maar Pirel vertelde dat Saga naar het oosten moest zwemmen om weer thuis te komen. Maar er kwam een storm uit het zuiden. Dus Saga ging een eind naar het noorden om de storm te ontwijken.

Toen zag hij Mika de Meeuw vliegen in het oosten. En daar zwom hij heen. En ja, daar was Dolfijneneiland. Saga vertelde aan Mika waar hij geweest was in het westen. En Mika vertelde over het binnenland van het eiland, waar Saga niet goed kon komen, behalve via de rivieren. “Vertel nog eens Mika, waar woon jij?” vroeg Saga. “Bij de Donderrotsenfjord in het noordwesten” zei Mika (tijd om de 4 pionnen bij noordwest, noordoost, zuidoost en zuidwest te plaatsen en te vertellen wat ze voorstellen) “Oh okee” zei Saga “en wat is er in het noordoosten?” “Meer rotsen” antwoordde Mika. “En het Resunda moeras, waar is dat?” vroeg Saga. “In het zuidoosten” zei Mika “maar als je daar heen wilt over zee, moet je naar het zuiden zwemmen tot bij de Snelle Stromen, en dan naar het oosten” Dus dat deed Saga.

Onderweg zwaaide Saga naar Otak en zwom verder naar het oosten. Maar voor hij bij z'n bestemming was, zag hij een schip in de ...baai. En dat kon de Taaitennik niet zijn, want dit schip lag niet op de bodem van de zee. En bovendien, er wapperde een piratenvlag op. Saga werd nieuwsgierig en klom via het ankertouw aan boord. Waar waren de piraten? Hij keek rond. Ze waren naar het noordoosten geroeid en daar aan land gegaan, met een schatkist die ze gingen begraven. En om een moeilijke schatkaart te maken, liepen ze een stuk naar het noorden, dan weer een eind zuidoost, dan noordoost, en toen weer zuidwest, want ze waren te ver gelopen. Nog een stukje west en daar begroeven ze hun schat. Daarna liepen ze naar het zuiden, terug naar de roeiboot. Oei, nu moest Saga weg voor de piraten weer aan boord kwamen, maar zo aan dek kwam hij niet snel vooruit. Dus verstopte hij zich achter een paar vaten rum en hoopte dat hij straks een kans zou hebben om van boord te gaan. Maar de piraten gingen vieren dat ze hun schat veilig verstopt hadden, en het eerste wat ze pakten toen ze aan boord waren, was de rum.

En toen zagen ze Saga. Saga vermoedde al dat hij snel in de schildpaddensoep zou belanden, maar hij had geluk: de piratenkapitein nam hem mee naar de kajuit en vertelde hem dat hij een speciale band had met zeeschildpadden. “Ooit voer ik eens ergens in het zuidwesten” vertelde de kapitein, “en we kwamen een schat op het spoor die op een eiland in het noordoosten moest liggen. Maar toen we daar heen voeren, begon de bemanning te muiten. Ze zagen een eilandje in het westen, en zetten me daar af, zonder eten of drinken. Na drie dagen kwamen ben ik gered door zeeschildpadden en die brachten me terug naar de haven in het zuiden.” “Hee, maar dat verhaal ken ik” zei Saga “bent u soms de bekende Jack Sparrow, beroemd en berucht van oost tot west?” “Captain Jack Sparrow” corrigeerde de kapitein “en ook berucht van noord tot zuid, hoop ik.”. En zo kwam Saga aan boord bij Jack Sparrow, en daar bleef hij een tijdje. Nou had Captain Jack ook wel een kompas, maar dat werkte toch wel heel anders. Maar uiteindelijk kreeg Saga toch heimwee naar Dolfijneneiland en hij vroeg of de piraten hem terug konden pakken. Maar waar was Dolfijneneiland? Het stond op geen enkele kaart. Ze voeren een tijd van noordwest naar zuidwest, zonder het eiland te vinden. “Hoe ziet het eiland er uit?” vroeg captain jack. “Saga dacht na. Er waren rotsen in het noorden. En een moeras in het zuidoosten. En een grote baai in het zuiden. Nou, er was maar 1 eiland op de kaart wat er zo uit zag. En dus zette het piratenschip koers naar Dolfijneneiland. En via noord, oost, zuid en west kwam Saga uiteindelijk weer thuis van z'n avontuur.

Bronnen en referenties[bewerken]