Stripkaart

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

Een stripkaart (ofwel een kaart die "gestript" is van overbodige informatie), ook wel ten onrechte strippenkaart genoemd, kun je zien als een oleaat met zijwegen die strak getrokken is en waar de zijwegen op regelmatige afstand gezet zijn. De hiker loopt langs een rechte lijn, van onder naar boven, waar de zijwegen met korte streepjes op zijn aangegeven. Deze routetechniek wordt buiten scouting ook wel de visgraat genoemd.

Men zegt dat de stripkaart ontstaan is in New York, door taxichauffeurs die op deze manier hun route optekenden. Ook in de Tweede Wereldoorlog zou de stripkaart gebruikt zijn, en wel door de geallieerden die achter de Duitse linies gedropt werden. Zo'n verzetsstrijder kreeg een stripkaart als uitleg hoe hij van het droppunt naar zijn contactpersoon moest komen. Wanneer hij werd gepakt door de Duitser, hadden ze niks aan de kaart, want ze wisten niet waar het begonnen of gebleven was.

Voorbeeld[bewerken]

Hieronder is een voorbeeld gegeven van hoe zo'n stripkaartroute eruit zou kunnen zien. De hiker begint met zijn stripkaart op de stip, en in werkelijkheid gaat hij het rode lijntje volgen van onder naar boven. Hij komt eerst bij een kruispunt. Daar moet hij twee wegen aan zijn linkerkant laten liggen. Op een kruispunt betekent dit dus dat hij rechtsaf moet slaan. Daarna moet hij eerst een weg rechts laten liggen, en daarna twee wegen links. Bij die tweede weg links betekent dat dat hij zélf rechtsaf moet slaan. Een ander voorbeeld van een stripkaartroute is te vinden op het artikel doolhof.

Hiketechnieken - Stripkaart 1.png

´Evolutie´ van kaart tot stripkaart[bewerken]

Hieronder een afbeelding waarbij in stappen een route op een reguliere kaart wordt omgezet tot stripkaart.

Hiketechnieken - Stripkaart 3.png


Variaties[bewerken]

Visgraat van ijzerdraad[bewerken]

Een stripkaart hoeft natuurlijk niet alleen op papier getekend te worden. Je kunt de stripkaart ook zelf maken (of tijdens een opkomst laten maken) van ijzerdraad. Je hebt daarbij soldeermateriaal nodig en stukjes dun (en daardoor buigbaar) ijzerdraad. Pak de routekaart en kies de te lopen route. Pak een lang stuk ijzerdraad en buig dit precies volgens de route. Soldeer nu op de plekken van de zijwegen korte stukjes ijzerdraad op de goede plek aan de hoofdroute vast. Haal nu het werkstuk van de kaart en buig het stuk ijzerdraad weer tot één rechte lijn. Het visgraatje dat je nu in je handen hebt, is de stripkaartroute! Deze methode is erg geschikt om nieuwelingen uit te leggen hoe deze techniek werkt. Wanneer je de scouts vervolgens met zo'n ijzerdraadje op pad stuurt, vergeet dan niet om ze te vertellen welke kant van het ijzerdraad boven en onder en links en rechts is. Tenzij ze sterk verlangen naar een extra uitdaging....

Hiketechnieken - Stripkaart 2.png
NB.: bij dit ijzerdraadvoorbeeld zitten de zijwegen precies op de plek waar ze op de kaart ook zitten. Dat maakt de route wel wat makkelijker te volgen. Bij een echte stripkaartroute is het normaal zo dat de zijstraatjes op gelijke afstanden van elkaar aan de rechte lijn vastzitten.

Thematische route[bewerken]

Het is best mogelijk om een stripkaart in een thematisch jasje te steken. Hiernaast een voorbeeld van een stripkaart als thermometer weergegeven.


Stoeien met zijwegen[bewerken]

Om het moeilijker te maken kan gekozen worden om overbodige zijwegen niet aan te geven. Bijvoorbeeld bij een kruising rechtdoor alleen de linker of rechter zijweg aan te geven. Verwarring kan ook gesticht worden door bij een T-kruising aan te geven dat de hiker links (of rechts) twee wegen moet laten liggen. Dit betekent stiekem niets anders dan dat de hiker om moet keren en terug moet lopen.

Aangezichtsstripkaart[bewerken]

Om het simpeler te maken kan gekozen worden om de wegen niet als streepjes weer te geven, maar als echte wegen met kaarttekens en andere kenmerken. Je krijgt dan een zogenaamde aangezichts-stripkaart. Wel is de te lopen weg net als bij de gewone stripkaart van beneden naar boven weergegeven. Om het geheel nog duidelijker te maken, kan de aangezichts-stripkaart ook ingekleurd worden volgens het systeem dat gebruikt wordt op de topografische kaarten. Je hebt het al door, de aangezichts-stripkaart is een goede mogelijkheid om een traject met veel lastige paadjes weer te geven. Hieronder zie je een voorbeeld.