André Lefèvre
André Lefèvre was van 1922 tot 1940, de Nationaal Commissaris van de Franse scoutingvereniging Eclaireurs de France. Daarnaast was hij tekenaar, Christen en lid van de Derde Orde van Sint Franciscus.
Lefèvre was nauw betrokken bij het samenstellen en aanprijzen van de Franstalige gids voor Scouting, "Le Livre de l’Éclaireur" welke verscheen in 1912 en was geïnspireerd op het boek van Baden-Powell Scouting for Boys. Lefèvre en zijn mede schrijvers hadden het gidsje aangepast aan de Franse methodes van de Eclaireurs. Een van die dingen was dat de Franse Eclaireurs belofte geen religieuze verwijzingen bevatte. De Eclaireurs de France wilde hun seculiere karakter uitdragen en iedereen ongeacht religie of juist geen religie welkom heten.
Hij smeedde vele contacten die hij inzetten voor de Franse Verkenners. Zo zou hij de regering van toenmalig premier Léon Blum zover hebben gekregen om scouting in jeugdgevangenissen te overwegen.
In 1921 werd Lefèvre Algemeen Commissaris van de Eclaireurs de France. Hij was van grote invloed op de beweging mede door zijn inzet voor de Frans koloniale scouting. Zo was hij betrokken bij de oprichting van een scouting trainingskamp in Đà Lạt in Frans Indochina (het huidige Vietnam) waardoor later de Fédération Indochinoise des Associations du Scoutisme kon ontstaan.
In 1937 was hij aanwezig op de 5de Wereldjamboree in Vogelenzang waar hij het contigent leidde van de Scouts de France, Éclaireurs Unionistes en natuurlijk de Éclaireurs de France. Hij zou een armband gedragen hebben met de installatietekens van alle drie de verenigingen.
Hij stierf in 1946, in de tijd dat het “broederlijk secularisme” binnen de Verkenners van Frankrijk ter discussie stond. Een discussie die zou leiden tot de ‘Resoluties van Angoulême in 1949’.
Lefèvre ontving voor zijn inzet de Zilveren Wolf. De Eclaireurs de France fuseerde in 1964 tot de Éclaireuses et Éclaireurs de France.
De resoluties van Angoulême bepaalde dat het secularisme de leidraad binnen de beweging zou blijven en dat religieuze beleving in de privésfeer en dus buiten de scouting moest blijven. Al was dit geen afwijking van de koers uit 1934 [1].
Bronnen en referenties
- André Lefèvre (Scouting), wikipedia (Engels)
