Catharina van Siënagroep

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken
Catharina van Siënagroep
nr.
 3004 
Waddinxveen ­Zuid-Holland ­Nederland
Icon girl guide.svg Alleen meisjes
Oprichter(s)
kapelaan De Graaff  
Opgeheven
1 januari 1988
Opgegaan in
 Scouting Sint Victor (Waddinxveen) 
Website
Bezig met het laden van de kaart...

De Catharina van Siënagroep was een scoutinggroep in Waddinxveen[1].

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

1946-1955[bewerken | brontekst bewerken]

De St. Victorparochie in Waddinxveen heeft kort na de bevrijding een nieuwe kapelaan gekregen: Wilhelmus Johannes de Graaff. Waddinxveen is zijn eerste standplaats. Van de kapelaan wordt verwacht, dat hij bijzondere aandacht besteed aan het jeugdwerk. Kapelaan De Graaff gaat dan ook meteen aan de slag. Hij vindt dat de draad snel opgepakt moet worden. Voor de oorlog waren in de parochie de "Kruisvaarders van Sint Jan" van de Jonge Wacht. Hij gaat op verkenning uit, benadert jeugdleid(st)ers en bestuurders, maakt hen voor zo ver dit nodig is enthousiast en zo ontstaan de verkenners- en gidsenbeweging. In het verenigingsgebouw “De Bond" aan de Burgemeester Troonstraat wordt een grote fancy fair gehouden. Een jeugdbeweging kost geld en men wil een eigen onderdak. Voorlopig zijn de opkomsten in “De Bond”. Op zolder van de Sint Jozefschool moet het hoofdkwartier komen. Er wordt druk getimmerd. Verder moet er spelmateriaal aangeschaft worden, wanneer dit te verkrijgen is. Binnen de kortste keren draait de boel volop.

1956-1965[bewerken | brontekst bewerken]

De Catherina van Siënagroep is na 10 jaar niet weg te denken uit de parochie. De zolder van de Sint Jozefschool is het trefpunt, naast de kerk, school en “Bond”. Het trompetter- en tamboerkorps neemt van elke gelegenheid gebruik om zich te laten horen.

1966-1975[bewerken | brontekst bewerken]

Waddinxveen is uitgebreid met de Oranjewijk en de Vondelwijk. Tussen de spoorlijn en het Noordeinde wordt straks alles volgebouwd. Daar zijn ook plannen voor een nieuwe katholieke kerk. In de Oranjewijk, aan de Jan Willem Frisoweg staat een tijdelijke houten kerk, “De Petruskapel”. Omdat in de nieuwe wijk niet direct een katholieke school is gebouwd, gaan de oudere kinderen naar de Sint Jozefschool in de Victorwijk. Hier komen zij in contact met de beide groepen. Er is al eens gesproken over een nieuw clubhuis, maar wie gaat dat betalen? Na de opening van de ontmoetingskerk komt de Petruskapel leeg te staan. In 1970 slaagt het bestuur erin om eigenaar te worden van de Petruskapel voor toen 4000 gulden. Er moet veel gesleuteld, getimmerd en geverfd worden. Diverse firma’s die in de parochie een bekende naam hebben, leveren diensten en materialen voor zachte tot zeer zachte prijzen. Op 14 maart 1970 wordt het clubhuis geopend. In 1973 komt er na veel heen-een-weer gepraat een fusie van vier landelijke scoutingverenigingen. “Scouting Nederland” is de nieuwe gezamenlijke naam; een open organisatie. In 1975 wordt na een verbouwing een deel van het clubhuis verhuurd aan de Wapitistam. Een nieuwe scoutinggroep voor leden vanaf 17 jaar. Het zal niet bij een huurcontract blijven zoals later blijkt. De ontwikkeling van het ledenbestand wordt zorgelijk. In deze jaren komen naast de vanaf 1947 aanwezige voetbalvereniging W.S.E. ook andere sporten zoals hockey en tennis op de markt. Verder hebben gidsen en de verkenners geen speltak meer voor leden die te oud zijn geworden voor de verkenners- en de gidsentak.

1976-1988[bewerken | brontekst bewerken]

Bij het 30-jarig bestaan is het ledenaantal van de verkenners (Charles de Foucauldgroep) en de gidsen, inclusief de staf, geslonken tot 45. Ledenwerving, vooral gericht op kabouters en welpen, wordt een groot succes. Er is zelfs een tijdelijke ledenstop. Ook kaderwerving is dringend nodig. Aanmeldingen van buiten zijn schaars; de oplossing wordt vooral gevonden in “eigen kweek”. Gelukkig is het dieptepunt in het ledenbestand in 1976 van korte duur geweest. In 1979 hebben beide groepen meer dan 100 leden. In 1980 verzocht de Wapitistam om opneming in de Stichting Sint Victor. Een welkome aanvulling, die nog wordt versterkt door de oprichting van de gemengde groep Rowan/Sherpa’s (afdeling Chinchilla’s). Voortaan zijn onze leden die 15 jaar worden, niet meer gedwongen om afscheid te nemen. De opbouw van de groep is nu compleet. De namen “Catherina van Siëna”, “Charles de Foucauld” en "Wapitistam" blijven gehandhaafd, want het betreft in vorm en praktijk zelfstandige scoutinggroepen, samenwerkend onder de “paraplu” van een stichting. De lustrumviering van 1981 is een groot succes en daarom ook aansporing om enthousiast verder te gaan. De groei van het ledenaantal en de komst van de Rowan/Sherpa’s hebben de aanpassing van het gebouw noodzakelijk gemaakt. Daarnaast vraagt het onderhoud dikwijls veel tijd van vrijwilligers. Een van de hoogtepunten is in 1983 de aanleg van de hete luchtverwarming. Het verdwijnen van de oliekachels was een opluchting. Het jaar 1986 begon al goed, we hadden een gezamenlijk zomerkamp in het vooruitzicht. We zouden met de hele groep van 28 juni t/m 5 juli naar Heure (België) gaan. Om meer activiteiten te kunnen doen op zomerkamp werd bij de gidsen een autowasactie gehouden. Onder het motto: “Wij wassen uw auto in een flits, wij gaan op kamp en u maakt de blits”. In 1986 wordt een nieuwe speltak geboren; dit waren de “bevers”. De “bevers” hebben als thema de wereld van Lange Doener. Een spelaanbod voor kinderen van 5 t/m 7 jaar. Het is een fantasiewereld in en rondom het huis van Lange Doener: Hotsjietonia.

In 1988 fuseren de drie groepen en gaan samen verder als Scouting Sint Victor (Waddinxveen).

Speltakken[bewerken | brontekst bewerken]

De groep had de volgende speltakken:

Bronnen en referenties

Cookies helpen ons onze services aan te bieden. Door onze services te gebruiken stemt u in met het gebruik van onze cookies.