Cornelis Antonius Beukers

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken


ir. Cornelis Antonius (Kees) Beukers
Icon boy scout.svg
De Nederlandse Padvinders klein.png
De Nederlandse Padvinders
Delftsche Studentenclub van Oud-Padvinders
Geboorteplaats
Gestel ­Noord-Brabant ­Nederland
Geboortedatum
5 november 1897
Overlijdensplaats
Rijswijk ­Zuid-Holland ­Nederland
Overlijdensdatum
10 maart 1972
Bezig met het laden van de kaart...

ir. Kees Beukers was mijnbouwkundig ingenieur, hoofd van de inspectie van de dienst Mijnwezen en secretaris van de Delftsche Studentenclub van Oud-Padvinders.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Hij was een zoon van Cornelis Johannes Beukers en Magdalena Maria Cornelia Jansen, deze hadden een kleine linnenweverij in Eindhoven[1]. Hij volgde onderwijs aan het Gemeentelijk Lyceum in Eindhoven[2]. Hij vertrok in 1915 naar Delft om daar mijnbouwkunde te studeren aan de Technische Hogeschool en haalde zijn ingenieursdiploma in 1924[3][4]. Hij nam nog dezelfde maand de boot naar Nederlands Indië[5]. In het voorjaar van 1928 maakte hij een verkenningstocht naar Tapanuli aan de westkust van Borneo[6]. Van mei 1929 tot maart 1930 gaf hij leiding aan verder onderzoek naar de mogelijkheden van mijnbouw bij de daar gelegen bergtop Dolok Pinapan[7]. In april 1930 ging hij weer naar Europa[8]. Eind jaren dertig was hij actief voor de luchtbescherming in Eindhoven, met name in Tongelre[9]. Eind jaren dertig tot begin jaren veertig was hij raadgevend ingenieur verkeerstechniek en penningmeester van de Vereniging Veilig Verkeer Eindhoven en omstreken[10][11]. In 1945 woonde hij in Londen[12]. In 1946 was hij weer op Borneo en inspecteerde onder andere de schade tijdens de Japanse bezetting aan de kolenmijnen daar[13]. Hij werd hoofd van de inspectie van de dienst Mijnwezen. In november 1951 werd hij met enkele anderen van de dienst Mijnwezen in Indonesië gearresteerd, verdacht van betrokkenheid bij verduistering van kaarten en geologische documenten met betrekking tot de bodemrijkdommen in Indonesië[14]. In februari 1952 werd hij weer vrijgelaten[15]. In 1955 werd hem een schadevergoeding toegekend door de Republiek Indonesië[16]

Scouting[bewerken | brontekst bewerken]

Hij was in 1918 secretaris van de Delftsche Studentenclub van Oud-Padvinders.

Zijn vader Kees sr. was bestuurslid van de Nederlandsche Padvindersorganisatie en later nog actief bij de afdeling Eindhoven van De Nederlandsche Padvinders.

Onderscheidingen en eretitels[bewerken | brontekst bewerken]

Bronnen en referenties

Category stub nl.svg Dit artikel is een beginnetje. U wordt uitgenodigd op Bewerk te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen.
Cookies helpen ons onze services aan te bieden. Door onze services te gebruiken stemt u in met het gebruik van onze cookies.