De Wervelende Waterzak

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken
De Wervelende Waterzak.jpg

"De Wervelende Waterzak" is een stripverhaal uit de reeks "Suske & Wiske". Verschenen in oktober 1988.

Los van de reeks was er een speciale uitgaven voor Scouting. Deze had een speciale achterkaft. Schrijver/Tekenaar Willy Vandersteen vertelt op de kaft over zijn eigen scoutingervaring bij de Vossen-patrouille van de 24ste Merksem-VVKS, Sint Franciscus. Zijn totemnaam luidde "Sluwe Vos" Het is het laatste album dat hij maakte.

In dit verhaal komen de helden Suske en Wiske na de vondst van een waterzak terecht op de Wereldjamboree 1937 te Vogelenzang. Waar zij onder andere Lord Baden-Powell ontmoeten.

De hoofdrolspelers van dit verhaal hullen zich in scoutinguniform en roepen de hulp in van de wereldwijde Scoutingbeweging. De inventiviteit en ervaringen van de scouts helpen met het oplossen van het mysterie van de Wervelende Waterzak.

De hoofdrollen in de wervelende waterzak worden ingenomen door
  • uiteraard Suske en Wiske
  • de onhandige Lambik
  • de Hyperslanke Tante Sidonia
  • de ietwat verstrooide uitvinder Professor Barabas.
Verder
  • Koningin Wilhelmina
  • Robert Baden-Powell.

Opvallend is het ontbreken van krachtpatser Jerom. Door het ontbreken van zijn kracht zijn de “scouts” aangewezen op elkaar. Door samenwerking komen ze tot hun doel.

Het boek speelt zich af in België, Nederland (Vogelenzang), Jordanië (Jerash) en Noord-Jemen.

Verwijzingen naar scouting[bewerken]

hoewel scouting het onderwerp is van dit album zijn er maar weinig scouts in het verhaal. Wel gebruiken Suske, Wiske en hun vrienden veel scoutingtechnieken.

Bladzijde Gebeurtenis
7 Lambik onthult dat hij bij de scouts heeft gezeten. Lambik beweert later deel genomen te hebben aan de Jamboree in 1937. (Dat maakt hem +/- 62 bij het jaar van verschijnen van dit album,1988)
9 Suske & Wiske, Lambik en Tante Sidonia arriveren op de Wereldjamboree in 1937. Daar verschijnen ook Baden-Powell en Koningin Wilhelmina ten tonele.
12 Lambik zegt ”eens een Scout altijd een Scout” en brengt een scouting-saluut (met de verkeerde hand).
14 Lambik bekomt de medewerking van de WOSM en de WAGGGS. Door middel van radio’s en telefonie informeren de scouts Lambik over de bewegingen van de waterzak.
17 Om een man in de woestijn te redden, bouwen Suske en Wiske een “condensatiekuil” om hem van water te voorzien.
26 Voor de volgende redding bij een afgrond knoopt Suske een touwladder.
34 Wiske zit gevangen en ziet Suske. Door morseseinen met een spiegeltje praat ze tegen hem.
35 Suske antwoordt Wiske met semafoor.
37 Om een rivier over te steken, pionieren de helden een (beetje gammele) brug.
38/39 De helden maken een kabelbaan om een ravijn over te steken met een stoelsteek.
44 Tante Sidonia en Wiske communiceren met morseseinen.
45 Tante Sidonia maakt, met haar brander en een zak, een luchtballon om wachters af te leiden.