Eduard Willem Hendrikse
Eduard Willem Hendrikse was een Nederlandse bankier en effectenhandelaar en hij was lid van het hoofdbestuur van De Nederlandse Padvinders.
Levensloop[bewerken]
Zijn vader Willem Eduard was agent van De Nederlandse Bank in Middelburg. In 1896 was hij al de Middelburgse agent[1] voor de Nationale Levensverzekering Bank. Eduard Willem trouwde op 29 mei 1901 met Elisabeth Jaapje Versloot[2]; samen kregen zij drie kinderen. Op 13 april 1904 trad hij toe tot het bestuur van de Vereening tot bevordering van het Vreemdelingen Verkeer (VVV) in Middelburg[3]. In juni 1907 kocht hij met een compagnon twee hotels in Domburg op[4]; deze hotels werden in een naamloze vennootschap (NV)[5] ondergebracht; hij nam zitting in de raad van bestuur al commissaris. In hetzelfde jaar nam hij zitting in een organisatiecomité[6][5] voor het bezoek van koningin Wilhelmina aan Middelburg. In januari 1908 nam hij ook zitting in de raad van bestuur als commissaris van de onderneming rond Hotel Zeeland in Middelburg[7]. Zijn kantoor Hendrikse en Co trad ook op als executair testamentair voor klanten[8]. Ook was hij commissaris van de nieuw op te richten Stoom en Chemische Wasserij Middelburg[9]. Verder was hij bestuurslid van een openbare handelsschool in Middelburg (1909), commissaris bij de Credietbank voor Nederland (1910), directeur van de Hotelmaatschappij Middelburg (1910), commissaris bij NV Grand Hotel du Soleil Nijmegen (1910), commissaris bij Zeebad Vlissingen (1911) en commissaris bij de Zeeuwsche Garnalen- en Vischhandel (1911). Hij richtte in 1911 in Middelburg het bankiers- en effectenkantoor Hendrikse en Co. op. Hij werd in 1912 benoemd tot directeur van het Zeeuwsch Genootschap der Wetenschappen. Verder was hij samen met zijn vrouw solist bij een zanguitvoering van de vereniging Toonkunst[10]. Ook zijn benoemingen in diverse andere functies bleven niet achter: bestuurslid van de vereniging Voor de Kunst (1913), bestuurslid van het Hoefijzerverbond (1914), bestuurslid Centrale Commissie tot Ontwikkeling en Ontspanning van Gemobiliseerde Troepen (1914).
In april 1916 verhuisde hij van Middelburg naar Domburg, waar hij een dependancegebouw van zijn hotelonderneming ter plaatse betrok[11]. In 1918 woonde hij op de Heuvellaan 2 in Hilversum[12]. In 1924 woonde hij in Amsterdam[13]. Hij behoorde in 1916 tot de hoogstaangeslagenen door de Belastingdienst in Zeeland[14].
Zijn dochter Elisabeth (Lies) Johanna Hendrikse trouwde op 31 oktober 1929 met Titus Leeser.
Scouting[bewerken]
In 1915 werd hij penningmeester van de heropgerichte afdeling voor Middelburg[15]. Deze bestond uit de leden van de twee voormalige troepen van de NPO en NPB[16]. In april 1916 was hij aanwezig in De Bilt bij de uitreking van de vaandels aan de NPO-troepen door prins Hendrik[17]. In juni 1916 werd hij districtscommissaris van Zeeland[18].
In februari 1918 werd hij afdelingssecretaris van Hilversum[19]. Hij trad toe tot het hoofdbestuur van De Nederlandse Padvinders in 1919.
Onderscheidingen en eretitels[bewerken]
Bronnen en referenties
- ↑ Middelburgsche Courant, 2 maart 1896
- ↑ Middelburgsche Courant, 30 mei 1901
- ↑ De Nieuwe Courant, 14 april 1904
- ↑ Het Nieuws van den Dag, 22 juni 1907
- ↑ 5,0 5,1 Het Nieuws van den Dag, 20 november 1907
- ↑ Nieuwe Tilburgsche Courant, 12 september 1907
- ↑ Het Nieuws van den Dag, 25 januari 1908
- ↑ Middelburgsche Courant, 5 mei 1908
- ↑ Middelburgsche Courant, 17 juni 1908
- ↑ Middelburgsche Courant, 23 december 1912
- ↑ Middelburgsche Courant, 6 april 1916
- ↑ De Padvinder, jaargang 4, nummer 40, 1918
- ↑ Nederlandsche Staatsalmanak voor iedereen, jrg 25, 1924
- ↑ Middelburgsche Courant, 8 mei 1916
- ↑ Het Padvindersblad, 24 maart 1916
- ↑ Middelburgsche Courant, 14 maart 1916
- ↑ Middelburgsche Courant, 25 april 1916
- ↑ De Padvinder, jaargang 2, nummer 17, 1916
- ↑ De Padvinder, jaargang 3, nummer 36, 1918
- ↑ Kruis van Verdienste
- ↑ Middelburgsche Courant, 17 mei 1916
