Emile Schüttenhelm

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
(Doorverwezen vanaf Emile Antoine Schüttenhelm)
Ga naar:navigatie, zoeken


Emile Antoine (Emile) Schüttenhelm
Katholieke Verkenners
Le Cocq d’Armandville-groep
Geboorteplaats
Den Haag ­Zuid-Holland ­Nederland
Geboortedatum
23 november 1909
Overlijdensplaats
Amsterdam ­Noord-Holland ­Nederland
Overlijdensdatum
23 april 2003
Bezig met het laden van de kaart...
Waarderingsteken(s)
 Zilveren Jacobsstaf 

Emile Schüttenhelm was bestuurder van onder andere de NTS, NOS, Katholieke Jeugdbeweging en Nationale Padvindersraad.

Levensloop[bewerken]

Na in Den Haag het Sint Aloysius College doorlopen te hebben, studeerde Emile in Delft (chemie) en in Utrecht (fysische en sociale geografie en psychologie). Deze opleidingen werden voortijdig afgebroken. Tijdens de oorlog was Emile inspecteur landontginning en –aanwinning in Friesland. Na 1945 bewoog hij zich vooral op het terrein van de jeugdbeweging, de sociale jeugdzorg, het volksontwikkelingswerk en het sociaal-pedagogisch onderwijs. Hij was onder andere directeur van het nationale hoofdkwartier van de Katholieke Jeugdbeweging, bestuurslid van de Katholieke Jeugdraad en secretaris van de Nationale Padvindersraad. Internationaal had hij zitting in de West-Europese Unie voor vraagstukken van jeugdvorming. In 1948 werd hij hoofd van het bureau Jeugdzaken van het ministerie van OK & W. In oktober 1955 volgde de benoeming tot directeur. Op 1 november 1959 werd Emile door de Kroon benoemd tot voorzitter van de Nederlandse Televisie Stichting (NTS). Deze functie bleef Emile vervullen, tot hij op 29 mei 1969 voor vier jaar benoemd werd tot voorzitter van de Nederlandse Omroep Stichting (NOS). Wegens overwerktheid werd hij in februari 1971 in het Majellaziekenhuis in Bussum opgenomen. In juni 1975 ging ‘De Sjuut’ of ‘oom Emile’ uiteindelijk met pensioen.

Scouting[bewerken]

Op de Wereldjamboree 1937 verzorgde hij de administratie van de Pers, Propaganda en Verkeer kampdienst. In 1938 kreeg hij zijn volmacht als groepsleider van de Le Cocq d’Armandvillegroep in Den Haag[1]. In 1939 werd hij assistent diocesaan commissaris van de verkenners in het bisdom Haarlem[2]. Van 1946 tot en met 1948 was hij directeur van het nationale hoofdkwartier van de Katholieke Jeugdbeweging[3][4]. Vanaf 1947 was hij secretaris van de Nationale Padvindersraad[5]. Hij is Deputy Camp Chief, hoofd van een Gilwelltrainingsteam, tot 1950[6].

Onderscheidingen en eretitels[bewerken]

  • Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (Koninkrijk der Nederlanden)
  • Officier in de Orde van Oranje-Nassau (Koninkrijk der Nederlanden)
  • Officier in de Orde van Sint Gregorius de Grote (Zijne Heiligheid de Paus)
  • Commandeur van de Kroonorde van België (Koninkrijk België)
  • Ridder Legion d'Honneur (Republiek Frankrijk)
  • Hospitaalridder in de Orde van Sint Lazarus van Jerusalem
  • Zilveren Jacobsstaf[7] (Verkenners van de Katholieke Jeugdbeweging)
Dit artikel is een beginnetje. U wordt uitgenodigd op Bewerk te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen.
Cookies helpen ons onze services aan te bieden. Door onze services te gebruiken stemt u in met het gebruik van onze cookies.