Johannes van Oldenborgh
Johannes van Oldenborgh was een Nederlandse genie-officier en bestuurslid van de Nederlandsche Bond van Jonge Verkenners.
Levensloop[bewerken]
Hij werkte, na in 1895 te zijn afgestudeerd aan de Koninklijke Militaire Academie te Breda, als officier bij de genie en van 1909 tot 1912 als leraar aan de Hogere Krijgsschool in Den Haag. Hij was van 1913 tot 1919 directeur van het Rijksbureau voor Drinkwatervoorziening en sindsdien de eerste directeur van het PWN. Op 29 januari 1900 trouwde hij in Gouda met Johanna Catharina Hermina IJssel de Schepper. Zij kregen samen vier kinderen. Hij had veel bijgedragen aan het behoud van de Hollandse duinen. Hij schreef artikelen in De Ingenieur en het Rapport omtrent de uitkomsten van een grondwater- en bodemonderzoek in het duingebied nabij Schoorl (1915).
Scouting[bewerken]
Bij oprichting was hij bestuurslid van de Nederlandsche Bond van Jonge Verkenners (Boy-Scouts)[1].
Onderscheidingen en eretitels[bewerken]
- Conrad Medaille (KIVI, 1921)
- Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw (Koninkrijk der Nederlanden, 1924)
Bronnen en referenties
