Kindred of the Kibbo Kift

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken
Het logo van Kindred of the Kibbo Kift is typisch voorbeeld van het symbolisme die in veel van hun ontwerpen kan worden gezien. Zijn betekenis is: Verering (het teken K) Voor altijd (de Cirkel van Eenheid en Eeuwigheid) het Leven (de Vlam) door Kennis (de Boom). Oftewel, het Leven voor altijd vereren met kennis.

Kindred of the Kibbo Kift was een jeugdorganisatie in Engeland vanaf 1920 tot 1951. Het werd opgericht door charismatische John Hargrave (White Fox), kunstenaar, schrijver en commissaris voor Woodcraft en Kamperen bij de Britse Scouting, die teleur was gesteld in de meer en meer militaristische tendensen in de Scouting beweging na de eerste Wereldoorlog.

Hij werd daarom uit Scouting gezet door Robert Baden-Powell, met extreme tegenzin en slechts nadat sommige rijke begunstigers hadden gedreigd om financiering van Scouting terug te trekken tenzij hij werd verdreven. Daarom stichtte hij met een kleine groep gelijkgestemde, dissidente, anti-oorlog Scoutingleiders en leidsters, onder zijn eigen directe leiding, een alternatieve en zeer verschillende beweging.

Kibbo Kift is archaïsch Kentish dialect voor "bewijs van grote sterkte". De basis was de Woodcraft van Seton aangevuld met ideeën over wereldvrede en de regeneratie van de stedelijke mens door het openluchtleven. De themakleding werd door de leden zelf gemaakt en bestond uit lange mantels met kap en korte broek, bij belangrijke gelegenheden kleurig versierd met borduurwerk.

In 1924 verlaat de afdeling Zuid Londen de beweging en richten hun eigen organisatie, The Woodcraft Folk, op, die nog steeds bestaat. John Hargrave raakt steeds meer onder invloed van de radicaal economische "Social Credit" theorie en vormt de beweging in 1932 om tot de "Green Shirt Movement for Social Credit", een een groep die, met groene uniformen aan, marcheert, propaganda bedrijft en knokt met de fasistische zwarthemden. Echter in 1936 wordt het dragen van uniformen door politieke organisaties verboden in Groot Brintanië en de organisatie stort in en wordt uiteindelijk in 1951 opgeheven.