Koffievuurtjeszwam

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

Een Koffievuurtjeszwam (Rhizina undulata) is een schadelijke (brandplek)paddestoel voor naaldbomen. De schimmeldraden van de zwam tasten de wortelstelsels van de boom aan waarna de boom afsterft.

Koffievuurtjeszwam of Oliebollenzwam

Het was Bosarbeiders vroeger ten strengste verboden om een vuurtje te maken voor hun kopje koffie. De zwam dankt zijn naam aan de plek waar hij zich het meest ontwikkelt namelijk onder de warme grond. bijvoorbeeld op een stookplaats waar iemand een vuurtje maakt voor een kop koffie of een plek waar heet water wordt weg gegooid. door de temperatuur verhoging in de grond ontwikkelt de zwam in hoog tempo.

Daarvoor is het af te raden zomaar een (grond)vuurplaats te maken waar er nog geen is. Zoek liever een plek die al eens gebruikt is. Als je een (grond)vuurplaats maakt in een naaldbos isoleer dan de grond zo goed mogelijk van het vuur. Stammetjes met een laag zand is een optie. Als het vuur uit gemaakt wordt moet de isolering eerst goed afkoelen voor het verspreid wordt anders heeft het geen zin.

Laat warm water ook eerst afkoelen op een stronk voor je het over de grond gooit.

De Koffievuurtjeszwam wordt ook Oliebollenzwam genoemd vanwege zijn uiterlijk. Een willekeurige schotel of kussen vorm van Ø 4 tot 12 cm. Kastanje tot zeer donker bruin met witte randen die naar onder omgeslagen is. zonder zichtbare steel. De onderkant is (oker)geel. Hij komt het meest voor in het voorjaar en de herfst. Hij kan tot een half jaar na het vuur nog opkomen dus houd er dus het hele jaar rekening mee.


Ironisch genoeg staat de Koffievuurtjeszwam op de "Rode lijst" van uitstervende en bedreigde paddestoelen in Nederland. Juist doordat we goed opletten met vuurhaarden in het bos. Na een grote brand zijn brandplekpaddestoelen de eerste organismes die opkomen en de groei van andere plantensoorten bevorderen. Hierdoor is het uitsterven een beetje opmerkelijk. Paddestoelen liefhebbers willen hem beschermen bosbeheerders zien hem in een levend bos liever niet maar in de Schoorlse duinen en in de bossen bij Apeldoorn, was hij in 2010, na een grote brand, zeer welkom.