Lisser Kaninefaten
Scoutinggroep Lisser Kaninefaten is een scoutinggroep in Lisse.
Geschiedenis[bewerken]
Een kwart eeuw na de start van Scouting werd in 1932 in Lisse een eigen scoutinggroep opgericht, bestaande uit een Verkennerstroep en vene later een Welpenhorde.
Direct na de Tweede Wereldoorlog stroomden honderden jongens en meisjes toe bij Scouting. Enthousiaste volwassenen namen de leiding en ook in Lisse groeide de beweging snel. De vraag was zo groot dat er uiteindelijk vier verschillende scoutinggroepen ontstonden, naast de Lisser Kaninefaten waren er Puntenburggroep (Groep 1 van de NPG in Lisse)[1], de St. Paulusgroep van de (KV) en de Maria Gorettigroep van de (NGB).
Toch bleek Scouting niet voor iedereen weggelegd. Langzaam liep het aantal leden bij de vier groepen terug, waardoor ze te klein werden om zelfstandig door te gaan. Uiteindelijk bleef alleen de Lisser Kaninefaten over.
In de vroege jaren ’60 ontstond binnen de leiding een hoogoplopend meningsverschil over levensbeschouwelijke principes binnen de groep. Dit leidde tot een splitsing: een deel van de leiding, samen met enkele leden, richtte de christelijke Scoutinggroep Shawano's op. De Lisser Kaninefaten bleef een open groep, toegankelijk voor iedereen, ongeacht levensbeschouwing. Ondanks deze breuk bleef de groep groeien.
Om te blijven groeien en concurreren met andere scoutinggroepen, breidde De Lisser Kaninefaten zich tussen 1982 en 1988 uit met nieuwe speltakken. De Bevers (jongens en meisjes van 5 tot 7 jaar) werden toegevoegd voor de jongste leden. Ook oudere scouts kregen een plek: Rowans (jongens) en Sherpa’s (meisjes) van 15 tot 16 jaar, later bekend als Explorers. Daarnaast werd de Papilonstam opgericht, een nieuwe stam voor oudere scouts.
Met het opheffen van de Puntenburggroep in 1992 verhuisden de meisjes van de Bevers naar de Kabouters van Puntenburg en keerden later als Sherpa’s terug bij de Lisser Kaninefaten. Dit riep zorgen op over de doorstroming van leden. Na grondig overleg werd besloten om zelf een kabouterkring en een padvindstersvendel op te richten. Vanaf dat moment was de Lisser Kaninefaten een scoutinggroep met speltakken voor zowel jongens als meisjes van alle leeftijden.
Groepsnaam[bewerken]
De groep kreeg de naam De Lisser Kaninefaten, een verwijzing naar een oude volksstam, die rond het begin van de jaartelling in de duinen van Holland leefde. Deze "konijnenvangers" of "konijnenvatters" voorzagen in hun levensonderhoud door op konijnen te jagen. De naam Kaninefaten is afgeleid van kanine (konijn) en faten (vangen of vatten).
Groepsdas[bewerken]
De leden van de groep dragen een oranje das met in de daspunt het groepsembleem.
Groepsembleem[bewerken]
De groep gebruikt het logo van Scouting Nederland met de vlag met daarvoor in wit een gestileerde tulp. In de tulp staat in zwart het logo van Scouting Nederland dat tot 2010 werd gebruikt. In wimpels in wit staan boven en onder de tulp de naam van de groep.
Groepshuis[bewerken]
Al lange tijd zocht de groep naar een permanent onderkomen, het liefst buiten het dorp. Uiteindelijk kregen ze toestemming om een blokhut te bouwen op de Paardewei, op de hoek van de Spekkelaan en Van Lijndenweg. Met een zelfgemaakt ontwerp en de inzet van leden en vrijwilligers werd de blokhut steen voor steen opgebouwd. Na vele zaterdagen hard werken was het zover: op 30 juni 1951 werd het nieuwe clubhuis officieel in gebruik genomen, een mijlpaal voor de groep.
Slechts vier jaar na de opening moest de groep door wijzigingen in het bestemmingsplan opnieuw op zoek naar een onderkomen. Met steun van Graaf van Lijnden kreeg de groep drie hectare grond op landgoed Keukenhof en toestemming voor een nieuw clubgebouw. De gemeente Lisse hielp mee met snelle vergunningen en financiële steun, waardoor de bouw kon beginnen. In 1955 werd het nieuwe clubhuis - een gebruikte loods van 9 bij 6 meter met leiderskamer in gebruik genomen. Het gebouw zou zo'n 45 jaar in gebruik blijven als Welpenhorde.
Hoewel het nieuwe clubhuis goed voldeed, ontstond al snel behoefte aan meer ruimte. De groep groeide en het grote leeftijdsverschil tussen de verkenners bemoeilijkte een goede werking. Een splitsing in junioren en senioren was wenselijk, maar zou het clubhuis te zwaar belasten. De oplossing kwam in de vorm van een volledig nieuw troephuis, ditmaal gebouwd door een aannemer. Binnen twee jaar had de groep de luxe van twee comfortabele clubgebouwen. In 1957 werd het nieuwe verkennerstroephuis officieel in gebruik genomen.
De groei bleef doorgaan, en er kwam zelfs een derde clubhuis bij. Een oude houten noodwoning uit de oorlog werd verplaatst naar Puntenburg en kreeg de naam Houtenhop. Hiermee had de groep nóg meer ruimte om activiteiten te organiseren.
Na jaren van trouwe dienst raakte Houtenhop in verval en stortte uiteindelijk in. Om de nieuwe speltakken onderdak te bieden, werd een uitbreiding aan het verkennersclubhuis gebouwd. Op 4 juni 1988 werd het vernieuwde clubhuis feestelijk geopend en kreeg het de naam De Kali (KAninefaten LIsse).
Jarenlang hadden de Welpen en later ook de Kabouters hun eigen clubhuis aan het begin van het Keukenhofbos. Dit gebouw uit 1955 raakte echter in verval en moest wijken voor de uitbreiding van de manege. Dit bood de kans om De Kali in 2001 verder uit te breiden. Vanaf dat moment had De Lisser Kaninefaten nog maar één centraal clubhuis, waar alle speltakken samenkwamen.
Speltakken[bewerken]
De groep heeft de volgende speltakken:
Activiteiten[bewerken]
De groep doet mee aan ... en organiseert ...
