De Nederlandse Padvinders

De Nederlandse Padvinders

Afkorting

 NPV 

World Organization of the Scout Movement

Alleen jongens

Openbaar

Nederland

Opgericht

11 december 1915

Voorganger(s)

De Nederlandsche Padvindersorganisatie, Nederlandsche Padvindersbond  

Opgeheven

6 januari 1973

Opgegaan in

 Scouting Nederland 

Lijst met (oud)leden 

Wijzig dit artikel met een formulier

De vereniging De Nederlandsche Padvinders, kortweg (NPV), was tussen 1915 en 1973 een algemene scoutingorganisatie voor jongens in Nederland.

Oprichting[bewerken]

De Nederlandsche Padvinders werd opgericht op 11 december 1915^[1], als fusie tussen de Nederlandsche Padvindersorganisatie (N.P.O.) en de Nederlandsche Padvindersbond (N.P.B.). De fusie kwam tot stand door toedoen van Prins Hendrik, die koninklijk commissaris werd van de nieuwe vereniging. De NPO had ongeveer twee keer zo veel leden als de NPB. Meisjes hadden lid mogen zijn van de NPO, maar konden niet meer lid zijn van de NPV, dus werden gedwongen een eigen organisatie op te richten: Het Nederlandsche Meisjesgilde.

Hoofdverkenner en groei[bewerken]

De eerste voorzitter van de NPV was generaal b.d. J.B. van Heutsz, de 'held' van de Atjehoorlog en voormalig gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. In 1920 krijgt de NPV een nieuwe voorzitter: vice-admiraal, oud-minister van Marine en Staatsraad Jean Jacques Rambonnet. In 1928 krijgt hij de titel hoofdverkenner. Onder zijn leiding groeit de NPV flink. Hij weet de vereniging in korte tijd zowel organisatorisch als financieel gezond te maken met als resultaat een forse groei van het ledental. In 1927 werden de organisatie en het insignesysteem naar Brits voorbeeld ingevoerd. Zowel de leiderstraining in Ommen, als de training van de verkenners, die vanaf 1924 tijdens de patrouillewedstrijden naar voren kwam, waren zaken die de hoofdverkenner zeer na aan het hart lagen.

• 
  eerste logo
• 
  logo in de oude spelling
• 
  logo in de nieuwe spelling
• 
  vlag

De groepen uit de landelijke CJMV-padvinderij, onder voorzitterschap van ds. Cornelis Ferguson, sluiten zich in 1928 federatief aan bij de NPV. Federatieve aansluiting bij de NPV wordt in 1930 gezocht door rooms-katholieke verenigingen. Met instemming van de rooms-katholieke kerkleiding komt de vereniging de Katholieke Verkenners (KV) tot stand en ook deze vereniging sluit zich aan bij de NPV. Maar op bevel van die zelfde rooms-katholieke kerkleiding splitsten ze zich in 1937 weer af.

Na de Wereldjamboree van 1937[bewerken]

Hoofdverkenner Rambonnet treedt in 1937 af en de NPV en KV richten in 1938 samen de Nationale Padvindersraad op, waarvan Prins Bernhard de koninklijk commissaris wordt. A.E. Oosterlee wordt hoofdcommissaris van de NPV en mr. René Höppener van de KV. De functie van Hoofdverkenner blijft vacant en de hoofdcommissarissen van de beide verenigingen zijn per toerbeurt voorzitter van de raad.

De kampeerterreinen van de NPV waren Gilwell Ada's Hoeve, de Padvindersboerderij in Ommen en de Rendierhoeve in Moergestel.

Vereniging in oorlogstijd[bewerken]

Na de Duitse inval in 1940 bleef het NPV, samen met de andere Nederlandse padvind(st)erverenigingen zo goed als het ging verder functioneren. Activiteiten buiten waren echter nagenoeg niet mogelijk. Op 2 april 1941 werden de padvind(st)ersverenigingen door de Duitse bezettingsautoriteiten verboden. Uniformen en materialen moesten worden ingeleverd. Hoofdbestuursleden werden gearresteerd en geïnterneerd.

In het najaar van 1944 herrijst de padvindersbeweging in het reeds bevrijde zuiden van het land. Arie Oosterlee en mr. Jo Cals (de latere minister van Onderwijs en minister-president) nemen de leiding in handen. Mevrouw E. van den Bosch - De Jongh neemt de leiding weer op zich van het NPG.

Zie ook Scouting in oorlogstijd

Organisatie[bewerken]

De NPV was lokaal georganiseerd in padvindersgroepen die bestonden uit (maximaal) één welpenhorde, één verkennerstroep en één voortrekkersstam. Alle leden (jeugd en leiding) heetten padvinder. Regionaal was het land verdeeld in districten die landelijk onder het Nationaal Hoofdkwartier vielen.

Bestuur[bewerken]

Het eerste hoofdbestuur van de NPV bestond uit^[2]:

• J.B. van Heutsz, Luit.-Gen., Oud-Gouverneur-Gen., Adj.-Gen. van H.M. de Koningin, Voorz. - Amsterdam.
• A.G. Landaal, Gep Kapt. der Art., Onder-Voorzitter - Statenplein 7, Den Haag.
• W.F.G.L. Driessen, Burgemeester, Algemeen Secretaris - Westzaan.
• C. Beukers, wrnd. Penningmeester - Eindhoven.
• Jhr. J. Schimmelpenninck, Secretaris voor Inwendige Organisatie - Rhenen.
• H. Menalda van Schouwenburg, Secretaris voor technische zaken - St. Jurriënstraat 22, Deventer.
• Jhr. Mr. C. Beelaerts van Blokland, Secretaris voor buitenland en koloniën - Zeist.
• S.A. van Oven, Secretaris voor watersport - Groningen.
• J. van der Kop, Commissaris - Overveen.
• J. Kooiman, Kapitein bij den Staf der 2de Divisie Veldleger - Amersfoort
• Ph. Baron van Pallandt van Eerde - Wassenaar
• ir. N. de Vicq, Hoofd-Ingenieur, Chef afd. Stoomwezen van het Departement voor Burgelijke Openbare Werken te Weltevreden, gedelegeerd lid van het hoofdbestuur.

S.A. van Oven en A.G. Landaal namen al in maart 1916 ontslag als lid van het hoofdbestuur^[3]. Op 29 April 1916 werden lid^[4]:

• Dr. R. Römer - Den Haag
• G.L. Tegelberg - Amsterdam
• C.W. de Visser - Bloemendaal
• Mr. J.R. Goddard - Rotterdam

Het hoofdbestuur van de NPV bestond vanaf december 1916 uit^[5]:

• J.B. van Heutsz
• J. van der Kop, ondervoorzitter - Overveeen.
• W.F.G.L. Driessen, algemeen secretaris - Westzaan
• C. Beukers, penningmeester - Eindhoven
• Jhr. J. Schimmelpenninck - Rhenen
• H. Menalda van Schouwenburg - Deventer
• Jhr. Mr. C. Beelaerts van Blokland - Zeist
• Mr. J.R. Goddard - Rotterdam
• J. Kooiman - Amersfoort
• Ph. Baron van Pallandt van Eerde - Wassenaar
• Dr. R. Römer - Den Haag
• G.L. Tegelberg - Amsterdam
• C.W. de Visser - Bloemendaal

Nieuw:

• Dr. C.J. Vinkesteyn - Den Haag
• A.E. van de Mortel - Den Bosch

Halverwege 1918 nam H. Menalda van Schouwenburg ontslag als lid van het hoofdbestuur^[6].

In november 1919 werden tot lid van het hoofdbestuur gekozen:

• E.G.C. de Groot van Embden - Doetinchem (voorzitter)
• mr. A. Fens - Eindhoven (secretaris)
• mr. L. van Cranenburgh - Amsterdam (penningmeester)
• J.F. Schaap - Den Haag (commissaris voor Algemene Zaken)
• J. Kooiman - Amersfoort
• E.A. van de Mortel - Den Bosch
• E.W. Hendrikse - Hilversum
• dr. R. Römer - Den Haag
• jhr. J. Schimmelpenninck - Rhenen

Het hoofdbestuur van de NPV bestond in 1920 uit^[7]:

• J.B. van Heutsz (lt.gen. bd), voorzitter
• J. Kooiman, onder-voorzitter
• J. van der Kop, waarn. algemeen secretaris
• mr. L. van Cranenburg, penningmeester
• mr. A. Fens, commissaris voor Techn. Zaken
• jhr. J. Schimmelpenninck, commissaris voor Inwendige Organisatie
• jhr. mr. C. Beelaerts van Blokland, commissaris voor Buitenland en Koloniën
• A. Dufour, commissaris voor Algemene Zaken
• C. Beukers
• W.F.G.L. Driessen
• mr. J.R. Goddard
• Ph. Baron van Pallandt van Eerde
• E.A. van de Mortel
• dr. C.J. Vinkesteyn
• mr. G.J. du Cellieé Muller
• dr. R. Römer
• C.W. de Visser
• jhr. H.J. van Adrichem Boogaert, districtscommissaris voor Zeeland
• mr. G.J. du Cellieé Muller, districtscommissaris voor Limburg
• mr. A. Fens, districtscommissaris voor Noord-Brabant
• E.G.C. de Groot van Embden, districtscommissaris voor Gelderland
• A.H. van Heek, districtscommissaris voor Overijssel
• jhr. mr. J. Hora Feith, districtscommissaris voor Groningen
• J.A. Laan Jr., districtscommissaris voor Noord-Holland
• mr. A.J. Labouchère, districtscommissaris voor Utrecht
• jhr. mr. D.F. Teixeira de Mattos, districtscommissaris voor Zuid-Holland

In 1921 was J.B. van Heutsz als voorzitter vervangen door E.G.C.de Groot van Embden. Afgetreden waren mr. L. van Cranenburg, A. Dufour, C. Beukers, W.F.G.L. Driessen, mr. J.R. Goddard en A.H. van Heek. Lid werden S.J. Mak van Waay, districtscommissaris voor Noord-Holland, jhr. E.W. van Panhuijs, districtscommissaris voor Utrecht, Ds. G. van Duijl, districtscommissaris voor Friesland, mr. J.T. Linthorst Homan, districtscommissaris voor Drenthe. De functie van penningmeester werd waargenomen door P.J. Woortman Jr.. J.F. Schaap was commissaris voor Algemene Zaken. Ph. Baron van Pallandt van Eerde was districtscommissaris voor Overijssel en commissaris voor Buitenland^[8]

In 1922 was E.G.C.de Groot van Embden als voorzitter vervangen door J.J. Rambonnet, jhr. H.J. van Adrichem Boogaert vervangen door E. Berdenis van Berlekom; afgetreden was C.W. de Visser. E.G.C. de Groot van Embden werd onder-voorzitter en bleef districtscommissaris voor Gelderland^[9].

Het hoofdbestuur van de NPV bestond in 1924 uit:^[10]

• J.J. Rambonnet, voorzitter
• A. Slingervoet Ramondt, onder-voorzitter
• Dr. Th.F. Egidius, secretaris-penningmeester, Commissaris voor het Buitenland en Koloniën
• Mr. A. Fens, Commissaris voor Algemene Zaken
• Dr. C.P. Gunning
• Dr. H.G. Hamaker
• E.W. Hendrikse
• Mr. C. Huijsman
• M. de Koning
• Sj. Postma
• J.F. Schaap
• J.Th.M. de Veer^[11]
• Dr. C.J. Vinkesteijn

In 1925 was Sj. Postma vervangen door J.B.A. de Vries^[12].

In 1926 was mr. C. Huijsman vervangen door D. Hans^[13]. A. Slingervoet Ramondt was afgetreden en W.M. van Popta, H.J. Spijkerman, C.W. de Visser en J.B.A. de Vries aangtreden als leden^[14].

In 1927 was Dr. Th.F. Egidius onder-voorzitter en Commissaris voor het Buitenland en Koloniën, Mr. A. Fens, secretaris en Commissaris voor Algemene Zaken, Dr. H.G. Hamaker, penningmeester en J.B.A. de Vries afgetreden^[15].

In 1928 waren er geen wijzigingen^[16]

Secretariaat[bewerken]

administrateur

P.J. Woortman Jr. 1921 tot 1928.

Algemeen secretaris

• H.J. Spijkerman 1927^[15] tot 1 november 1950
• Kolonel G. Pruys^[17] tot 1 maart 1953
• ds. S. Kranenburg (wnd) tot 1 juni 1953
• B.M. van Griethuysen

Verenigingsregels[bewerken]

De verenigingsregels waren exact en genummerd beschreven in een klein boekje dat iedere leider hoorde te kennen. Het was een compacte en complete beschrijving van de vereniging, inclusief bijvoorbeeld klasse/insigne-eisen en uniform. Een deel van de regels werd ook opgenomen in Verkennen voor Jongens.

Zie ook: Technisch reglement (NPV, 1916), Statuten en spelregels (NPV, 1933)

Ledenbladen[bewerken]

• "Weest Paraat", voor leiders
  • van 1915 t/m. 1930 : "Leidersblad"
• "De Verkenner", voor verkenners
  • Van 1915 t/m. 1927 : "De Padvinder"
• "VT", voor Voortrekkers
  • Van 1933 t/m. 1941 De Huifkar

Ledenaantallen[bewerken]

• 1921: 4724; 75 afdelingen.
• 1923: 4330; 493 Welpen, 3207 Verkenners, 336 Voortrekkers, 294 leiders
• 1925: 4290; 653 Welpen, 3096 Verkenners, 313 Voortrekkers. 228 leiders, 90 plaatselijke afdelingen.
• 1926: 4363; 698 Welpen, 2967 Verkenners, 384 Voortrekkers, 314 leiders^[18]
• 1927: 4792; 850 Welpen, 3100 Verkenners, 500 Voortrekkers, 342 leiders^[19][18][20]
• 1928: 5632; 1250 Welpen, 3350 Verkenners, 650 Voortrekkers, 382 leiders^[19][18][20] (op 1 januari)
• 1928: 5640; 1260 Welpen, 3350 Verkenners, 650 Voortrekkers, 380 leiders^[21]
• 1929: 5850; 1475 Welpen, 3450 Verkenners, 500 Voortrekkers, 425 leiders^{[21][19][18][20]}
• 1930: 6000; 1750 Welpen, 3150 Verkenners, 565 Voortrekkers, 535 leiders^[19][18][20]
• 1931: 7749; 2275 Welpen, 4097 Verkenners, 624 Voortrekkers, 753 leiders^[19][20]

• Niet-Uitvoerende rangen 521

• 1932: 9318; 2716 Welpen, 4829 Verkenners, 777 Voortrekkers, 996 leiders^[19]

• Niet-Uitvoerende rangen 787
• inclusief Katholieke Verkenners 2750, CJMV-padvinderij 1500

• 1933: 10750; 3000 Welpen, 5600 Verkenners, 900 Voortrekkers, 1250 leiders^[22]

• Niet-Uitvoerende rangen 550
• inclusief KV 3600, CJMV 1600

• 1934: 14000; 4250 Welpen, 6300 Verkenners, 1750 Voortrekkers, 1700 leiders^[23]

• Niet-Uitvoerende rangen 700
• inclusief KV 7540; 1990 Welpen, 3115 Verkenners, 1000 Voortrekkers,835 leiders
• inclusief CJMV 1767; 798 Welpen, 579 Verkenners, 212 Voortrekkers, 178 leiders,

• 1934: 14700 (ongeveer) ^[24]
• 1935: 16025; 5450 Welpen, 7400 Verkenners, 1350 Voortrekkers, 1825 leiders^[25][26]

• Niet-Uitvoerende rangen 1150, afdelingsbestuursleden 300, leden van Groepscommissies 1200, Aalmoezeniers 225, Commissarissen 100, Begunstigers 75, Oud-padvinders 50, Diepzeeverkenners 75.
• inclusief KV 9609; 2642 Welpen, 3694 Verkenners, 554 Voortrekkers, 1030 leiders, 787 Niet Uitvoerende rangen, 225 Aalmoezeniers, 663 leden Groepscommissies.
• inclusief NCVP 1963; 689 Welpen, 869 Verkenners, 189 Voortrekkers, 214 leiders.

• 1936: 18500; 6350 Welpen, 8240 Verkenners, 1765 Voortrekkers, 2145 leiders^[27]

• Niet-Uitvoerende rangen 2475, afdelingsbcstuursleden 350, leden van Groepscommissies 1400, Commissarissen 93, Oud-Padvinders 56, Diepzeeverkenners 45, Begunstigers 81.
• inclusief KV 11325; 3125 Welpen, 4200 Verkenners, 750 Voortrekkers, 1250 leiders, 2000 Niet-Uitvoerende rangen.
• inclusief NCVP 2426; 875 Welpen, 1075 Verkenners, 213 Voortrekkers, 263 leiders.

• 1937: 22500; 7750 Welpen, 10000 Verkenners, 2236 Voortrekkers, 514 leiders

• 140 Commissarissen, 350 afdelingsbestuursleden, 2700 Niet Uitvoerende Rangen, 300 Oud-Padvinders, 50 Diepzeeverkenners
• inclusief KV 10826; 3750 Welpen, 4750 Verkenners, 988 Voortrekkers, 1338 leiders.
• inclusief NCVP 2730; 1034 Welpen, 1102 Verkenners, 232 Voortrekkers, 362 leiders.

• 1938: 26230; 9150 Welpen, 11500 Verkenners, 2750 Voortrekkers, 2830 leiders (inclusief KV)^[28]

• Commissarissen 160, afdelingsbestuursleden 400, Niet Uitvoerende rangen 3000, Oud Padvinders 500, Groeps-geestelijken 270

• 1938: 14225; 5000 Welpen, 6300 Verkenners, 1500 Voortrekkers, 1425 leiders^[28]
• 1939: 26000 (ongeveer), 3000 leiders (ongeveer) (inclusief KV)
• 1939: 14560; 5250 Welpen, 6500 Verkenners, 1260 Voortrekkers, 1550 leiders^[29]
• 1940: 14250; 5000 Welpen, 6300 Verkenners, 1300 Voortrekkers, 1650 leiders^[29]
• 1945: ongeveer 400 groepen op 1 oktober^[30]
• 1945: 45000 in ongeveer 800 groepen, eind december^[31]
• 1946: 47000; 16600 welpen, 23500 verkenners, 2250 Voortrekkers, 4650 leiders. (1 oktober)^[31]
• 1947: 47000; 23500 Verkenners, 16600 Welpen. 2250 Voortrekkers en 4650 leid(sters)ers^[30] in 1000 groepen ^[32]
• 1950: 40000 (ongeveer)^[33]
• 1951: 42000 (ongeveer)^[34]
• 1952: 32291^[35]
• 1953: 32830^[35]
• 1956: 34789 waarvan: 3827 leiders (1 per 9 jongens), 2057 uit de Overzeese Rijksdelen. 779 Groepen (~40 jongens per groep).
• 1957: 32500^[36]
• 1963: 40000
• 1967: 35000^[37]
• 1969: 31000

Financiën[bewerken]

• 1956: Inkomsten/uitgaven: ƒ 250.000
  • Inkomsten o.a : Contibutie ƒ 40.000, Rijkssubsidie ƒ 150.000, Heitje voor een karweitje ƒ 10.000
  • Uitgaven o.a: "Weest Paraat" ƒ 16.500, "De Verkenner" ƒ 85.000, "VT" ƒ 7.000.

Einde van de NPV[bewerken]

Op 6 januari 1973 fuseren De Nederlandse Padvinders met het Nederlandse Padvindstersgilde, de Katholieke Verkenners en de Nederlandse Gidsen tot de vereniging Scouting Nederland.