Prinses Margrietgroep
De Prinses Margrietgroep is een scoutinggroep in Bruinisse.
Geschiedenis[bewerken]
Begin 1946 hangt Nanda Verhagen in de etalage van het manufacturenwinkeltje van haar vader (Korte Ring 9) een briefje waar meisjes zich kunnen aanmelden voor een op te richten groep padvindsters. Zelf had ze kennis gemaakt met de padvinderij in Yerseke tijdens de periode in de oorlog jaren dat ze daar geëvacueerd was. De aanmeldingen liepen voorspoedig en weldra werd gestart met een vendel met 4 rondes: Sneeuwklokjes, Korenbloemen, Margrieten en Klaprozen. Als hoofdkwartier werd in eerste instantie een leegstaande barak van de openbare school gebruikt, maar nog in hetzelfde jaar verhuisde ze naar een huis aan de haven. Alles liep voorspoedig en ook uniformen werden geregeld. Daar vele ouders geen geld hadden voor de uniformen, werd van goedkope witte stof uniformen genaaid welke daarna blauw geverfd werden. Men was zo enthousiast dat al in de zomer van 1946 een zomerkamp werd gehouden bij boer Konijn in Zundert, samen met de padvindstersgroep uit Renesse. De Eerste vermelding van de groep is in 1947, gezien de publicatie in De Schalmei[1], als een padvindstersgroep van het Nederlandse Padvindstersgilde. In 1947 moest de groep wederom verhuizen en vonden de opkomsten plaats in ’t Oliekot op de Dorpsweg. Niet dat het daar ideaal was, het stonk er verschrikkelijk en het was koud. Hoelang men gebruik gemaakt heeft van ’t Oliekot is niet bekend maar later en vermoedelijk tot aan de watersnoodramp zijn de opkomsten gehouden in de Poststraat op zolder van wat toen het gemeentehuis was. Tenten waren er nog niet en een padvindstersvendel zonder tenten, vond men maar niks Er werden acties gestart om tenten te kunnen kopen. Een van de acties was een cabaretvoorstelling. Daar er met de zomer nog geen tenten waren, werd de mosselboot van Tony Verspoor (waarschijnlijk de Bru 7) omgebouwd tot varend clubhuis (ze sliepen in het ruim en ook werd er aan boord gekookt) en voer men binnendoor via Delft naar de provincie Noord-Holland. 1948 was wederom een belangrijk jaar in de geschiedenis van de padvinderij in Bruinisse. Er was inmiddels genoeg geld verdiend om Jan de Korte (zeilmaker in de Oude straat) opdracht te geven voor het maken van vier huttenten, één voor iedere ronde. En natuurlijk werden de tenten direct gebruikt voor weekenden en het zomerkamp in Renesse. Na het zomerkamp was Jo Fluit te oud geworden voor padvindster en werd zij gevraagd om een kabouterkring te beginnen. De Zeeuwse padvindsters wilden best Nederland verkennen, en zo trok men voor het zomerkamp 1949 naar Slenaken in Zuid-Limburg. Begin 1950 werd Nanda Verhagen ziek, wie de leiding van haar heeft overgenomen is niet terug te vinden. De padvindster Neeltje Kik nam deel aan de Jubeldag van 15 mei 1951 op de Goudsberg in Lunteren. Veel is er niet meer bekend over de jaren tot aan de ramp van 1953. Daar alles met de ramp verloren is gegaan, zat men weer zonder clubhuis en materialen. Bal was inmiddels groepsleidster geworden. Op 21 juli 1953 werd van het Nationaal Hoofdkwartier een cheque van 400 gulden ontvangen als voorschot op de uitkering van het Nat Rampenfonds voor de geleden schade. Ook werd 50% van de te betalen contributie aan het N.P.G. kwijtgescholden. Door het groepscomité was intussen bij het hoofdbestuur van het N.P.G. een aanvraag ingediend voor het verkrijgen van een nieuw onderkomen, welke aanvraag op 26 september 1953 werd gehonoreerd. Op 27 oktober werd door een aannemer uit Lunteren een houten barak van 5 x 10 meter geplaatst op een stukje grond aan de Molenstraat. Schilderen en het plaatsen glas werd gelijk gedaan maar de elektriciteit moesten ze nog regelen. Door tussenkomst van de gemeente werd ook dit geregeld en vanaf media 1954 konden de lampen met een knopje worden aangedaan. De aanleg van dit wereldwonder had 194 gulden gekost. Van de volgende jaren is op het ogenblik niet veel bekend. Ongetwijfeld zijn er hoogtepunten, feesten en kampen geweest maar het eerste dat we tegenkwamen was, zei het iets wat aan de late kant, de viering van het 10 jarig bestaan op 24 februari 1957. Dit werd op grootse wijze en geheel in de stijl van de kabouters en padvindsters van toen werd gevierd met opening, toneelvoorstelling, toespraken en natuurlijk een kampvuur. Nadat Lena Muller–v.d. Berg in 1963 stopte als leidster bij de padvindsters heeft Neeltje het “ stokje” tot 1965 overgenomen. Omdat het een hele taak was om zowel bij de kabouters als bij de padvindsters leiding te geven, is Neeltje in 1965 gestopt met de padvindsters. Bij gebrek aan leiding zijn de padvindsters in die periode gestopt met hun opkomsten. Pas in 1985 werd door Frans Niese, in samenwerking met Jan kip van Scouting Nieuwerkerk, en zijn dochter Arjanne, wederom gestart met een padvindsters vendel. Frans Niese is nadien gedurende 40 jaar een drijvende kracht in de groep geweest. Zo heeft hij een groot aandeel gehad in het tot stand komen van het huidige groepshuis[2]. Onder druk van een daling van het leden aantal, bemoeienissen van overheidswege i.v.m. subsidies en maatschappelijke ontwikkelingen moest men in 1973 besluiten de 4 bestaande scoutingorganisaties in Nederland (NPV, NPG, KV en NG) op te heffen en samen verder te gaan onder de naam van Scouting Nederland. Ook de spelvisie en het uniform werden flink vernieuwd en zo verdwenen de bruine rokje van de kabouters en blauwe uniformen van de padvindsters voorgoed en werden vervangen door dezelfde outfit als die van de jongens. Om de ouders niet op kosten te jagen, werd besloten de nieuwe uniformen uit de clubkas aan te schaffen en in bruikleen aan de kinderen te geven. In 1974 werd de groep door de gemeente verzocht naar een gebouw aan de Vang te verhuizen. De keet die wij in 1953 hadden gekregen, had de gemeente andere plannen en moest gaan dienen als bedrijfsruimte voor Deurloo. Om ons ter wille te zijn, werd door de toenmalige gemeentesecretaris de Groot een voor ons zeer gunstig huurcontract gemaakt; een huur om niet met het recht op een gelijkblijvend lokaal als we het pand weer eens zouden moeten verlaten. Van dat huurcontract hebben we dankbaar gebruik gemaakt bij de besprekingen in 2006 toen het clubhuis aan de Vang weer moesten verlaten. Mede door de maatschappelijke ontwikkelingen moest iedere vereniging in de jaren ’70 een statuut hebben ter bescherming van haar bestuur. Uit kostenoverweging besloot men in 1975 de padvindsters groepen van Nieuwerkerk en Bruinisse in één sticht onder te brengen. Het werd de stichting Scouting Duivenland met een gezamenlijk bestuur. Veel is er van de volgende jaren niet bekend maar op de koninginnendagen werd altijd smorgens de vlag gehesen in het bijzijn van het gemeente bestuur, werd er gecollecteerd voor Jantje Beton en werd in 1979 de eerste rommelmarkt gehouden, hetgeen een jaarlijkse traditie zou worden in Bruinisse. Wat we natuurlijk niet mogen vergeten te vermelden is dat Neeltje Kik-Kok in 1979 25 jaar leiding had gegeven bij de scouting in Bruinisse. Zij ontving hiervoor het Zilveren Waarderingsteken van Scouting Nederland. In oktober 1985 werd een grote wens van Neeltje vervult. In samenwerking met de padvindsters uit Nieuwerkerk werd opnieuw gestart met een padvindstersvendel. Met de komst van de padvindsters werden ook de regelmatige terugkerende groepsactiviteiten uitgebreid zoals bijvoorbeeld de jaarlijkse duinenmars, Bp-dag en het Joriskampvuur. Ook werd door de padvindsters direct begonnen met weekenden, Pinksterkampen en deelname aan districtsactiviteiten. Voor het draaien van de padvindsters werd het gemis aan materiaal zoals tenten, spelmateriaal en keukenuitrusting enz. al snel voelbaar. Daarom werd in 1986 besloten een lening aan te gaan bij Jantje Beton voor de avan een groepstent en patrouilletenten. De meerderheid van het stichtingsbestuur, dat voornamelijk uit Nieuwerkerkers bestond, was het hiermee niet eens omdat de ezamenlijke stichting de verplichting moest aangaan. We bestelden de tenten toch op naam van de groep en besloten in goed overleg de stichting Scouting Duivenland op te heffen zodat iedere groep zijn eigen stichting zou kunnen oprichten. In 1987 werd de stichtingsakte van de stichting Scouting Bru door de notaris gepasseerd. Ook werden in 1987 de eerste contacten gelegd met het Grevelingenschap en de gemeente om een plekje te vinden voor een clubhuis waarin welpen en verkenners konden worden gehuisvest. Het zou een langdurig verhaal worden met uiteindelijk in 1991 een prima resultaat. Een hoogtepunt was in 1988 een reunie van oud-leden die ooit padvindster waren geweest in de periode tot 1965. Een reuze gezellige dag waarin de sfeer van vroeger door zang en vaardigheden weer helemaal tot uiting kwam. We waren de pinksterkampen met kou en regen wel een beetje beu en besloten voortaan met de padvindsters in de zomervakantie op kamp te gaan. Het eerste zomerkamp werd gehouden in 1988 in de bossen van Alphen en vanaf dit jaar zou dit jaarlijks worden gehouden. Enkelen gingen op de fiets en maakten gebruik van het pontje over het Zijpe. Enige weken later werd het pontje uit de vaart genomen toen de weg over de Volkeraksluizen gereed was gekomen. Inmiddels werd er regelmatig aan de bel getrokken bij het Grevelingenschap om een plekje aan het Grevelingenmeer te krijgen achter de jachthaven Aquadelta. Bouwbedrijf Bijkerk maakte een ontwerp voor het clubhuis en na vele lange gesprekken gaf het Grevelingenschap begin 1990 groen ligt voor het Scoutcentrum aan de Grevelingen. Hoewel inmiddels gebleken was dat de beoogde plannen op korte termijn financieel niet haalbaar waren, werd eind 1990 een erfpachtcontract voor 25 jaar met het Grevelingenschap getekend. Op de dag voor Koninginnedag 1990 werden we verrast door een oproep van de gemeente om met alle leden naar het gemeentehuis te komen. De kinderen werden van school gehaald en meegenomen naar de raadszaal waar de burgemeester Neeltje de versierselen van de Orde van Oranje-Nassau opspeldde. In 1990 gingen we de ether in; we deden voor het eerst mee met de JOTA, een jaarlijks wereldwijd gebeuren waarbij, met behulp van zendamateurs, scouts via de ether wereldwijd met elkaar kunnen praten. Het had achter de schermen, zonder dat het naar buiten bekend werd, veel inspanning gekost, maar medio april 1991 kwam Angela Groothuizen met het televisie programma de Uitdaging naar Bruinisse om een bouwkeet op Aquadelta af te breken en weer op te bouwen op ons stukje grond aan de Grevelingen. Dit was voor ons tevens de gelegenheid om onze groep uit te breiden met een speltak welpen en verkenners. Voor meer informatie over in begin van het scoutcentrum zie de geschiedenis van het Scoutcentrum. Tijdens de Jota 1991 werd nog een nieuwe speltak; de explorers opgericht en voor de financiering van het scoutcentrum werd een jaarlijkse Paasmarkt in het leven geroepen. 1993 voor het eerst gingen een aantal leden van onze groep op HIT. Een landelijk evenement dat ieder jaar met Pasen in verschillende plaatsen in Nederland wordt georganiseerd. Vanaf dit jaar gaan ieder jaar wel een paar scouts naar een HIT. Medio 1994, twee weken voor de zomerkampen, werd het scoutcentrum in brand gestoken. De daders zijn nooit gepakt, maar voor ons werd het een moeilijk jaar. Een snelle herbouw zat er niet in, bouwregeltjes maakte het ons moeilijk. Toch, na enkele zeer moeizame besprekingen met de gemeente, mocht de firma Boha in april 1995 een betonloods plaatsen die van binnen omgetoverd werd tot een goed bruikbaar clubhuis. We konden er niet omheen, in 1995 bestonden de padvindsters al weer 10 jaar, tijd voor een feestje. De zojuist opgerichte Bennevanbrustam organiseerde een gezellig weekend dat afgesloten werd met de klimwand in de Heen. Gaby en Brenda Niese namen deel aan de wereldjamboree die in Dronten werd gehouden, de kabouters en de welpen gingen voor het eerst op zomerkamp, het scoutcentrum werd herbouwd, de stam werd opgericht en de gemeente wilde ons uit het clubhuis aan de Vang hebben. De gemeente kwam niet tot overeenstemming met de tennisvereniging, dus hoefden wij niet naar de ijsbaan. Er was overigens een schitterend nieuw gebouwtje voor ons ontworpen. En dan in 2000 komt het landelijk bestuur met een grootscheeps nationaal kamp in Dronten. Het werd een complete stad voor z’n 6000 deelnemers en staf. Onze padvindsters, verkenners en explorers hadden een genoeglijke 10 dagen. Ook gaan we met de tijd mee en wordt in 2000 onze website scoutingbru.nl op het wereld wide net gezet. En dan zijn we alweer in 2001. De stam ging naar Nice en deed mee aan de landelijke activiteit Eurodropping, d.w.z. gedropt worden in een niet van te voren kenbaar gemaakte stad in een straal van 500 km van Nederland. Met de 4 Schouwse groepen werd een speldag gehouden in Brouwershaven. En de welpen en verkenners vierden hun 10 jaar bestaan met een weekend in Veere. Voor Arjanne Kok en Frans Niese was 2003 een bijzonder jaar. Samen met nog een aantal leiders en leidsters gingen ze naar Zuid Afrika om instructie en adviezen te gaan geven aan de Z-A girl-guides. De explorers gingen in 2004 naar een nationale jamboree en werd de rommelmarkt voor de 25e keer gehouden. Daar ontmoette de een gezellige ploeg Engelse girl-guides en hadden dus gelijk een reden om volgend jaar naar Engeland te gaan. Maar het feestje was voor Neeltje Kik-Kok. Al 50 jaar was ze leidster bij de groep. Ze kreeg het lustrumteken van Scouting Nederland en er was een fijne dag georganiseerd. Grootse receptie, lekker met z’n allen eten en tot een gezellige bonte avond. En om maar bij de feestjes te blijven, het jaar daarop (2005) vierde de stam zijn 10 jarig bestaan. Een feestje zonder taart, is geen feestje en dus werd er een taarten wedstrijd georganiseerd waarbij de scouts (met moeders hulp!!!????) fantastische mooie en lekkere taarten kwamen brengen en opeten. En dat jaar deden we ook een beetje internationaal. De verkenners gingen naar Interkamp en de explorers en stam staken de Noordzee over om de Engelse groep girl-guides te bezoeken waarmee ze vorig jaar op de Nationale Jamboree hadden opgetrokken. 1946 en 2006, dat is 60 jaar verschil en dat is ook de leeftijd van onze groep. Dus, ja je raad het al: tijd voor een ... Maar d’r gebeurde natuurlijk meer dat jaar, Zo werd in de eerste week van januari onze Nieuwjaarsduik gehouden (deden we overigens al jaren!), gingen de padvindsters naar de Landelijke Scouts wedstrijden in Baarn, verhuisden de kabouters van de Vang naar de Molenweg, kampeerden Gaby, Brenda en Frans Niese met verkenners in Hong Kong, enz. enz Het vervolg is:
- 2004 Zuid-Afrika
- 2006 60 jaar scouting in Bru
- 2006 de padvindsters gaan naar de LSW
- 2006 de keet op de Molenweg wordt in 6 weken opgeknapt
- 2006 met Sinterklaas verhuizen de kabouters van de Vang naar Molenweg
- 2007 Stamplokamp op de Kluis in Belgie
- 2008 we tekenen een overeenkomst met de jachthaven voor een nieuw gebouw
- 2008 Scoutcentum wordt gesloopt we gaan naar de jachthaven
- 2008 10e mystery hike
- 2008 explo's gaan naar de nationale jamboree
- 2009 30e rommelmarkt
Groepsnaam[bewerken]
De groep is vernoemd naar Margriet Francisca, Prinses der Nederlanden, Prinses van Oranje-Nassau, Prinses van Lippe-Biesterfeld (Ottawa (Canada), 19 januari 1943) is de derde dochter uit het huwelijk van koningin Juliana en prins Bernhard. Haar officiele aanspreektitel is Hare Koninklijke Hoogheid prinses Margriet der Nederlanden. Zij heeft zowel de Nederlandse als de Britse nationaliteit.
Groepsdas[bewerken]
De leden van de groep dragen een oranjerode das met in de daspunt het groepsembleem.
Groepsembleem[bewerken]
Het groepsembleem is het stadswapen van Bruinisse met in de onderste helft van het wapen het logo van Scouting Nederland.
Groepshuis[bewerken]
De naam van het groepshuis is Oehoe's Nest. De naam is een verwijzing naar de voormalige aanspreektitel van de teamleidster van de kabouters en dus de oorsprong van de groep.
Speltakken[bewerken]
De groep heeft de volgende speltakken:
Activiteiten[bewerken]
De groep doet mee aan de Zeeuwse Kookwedstrijden en organiseert ...
