Saluut

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken
Saluut.jpg

Het scouting-saluut is met de rechterhand drie vingers omhoog, pink en duim omlaag, duim over pink. Baden-Powell was gek op betekenissen dus: de drie vingers zijn de drie delen van de belofte, en (misschien?) de duim over de pink is de sterke die de zwakke beschermt. Het Welpen-saluut is met twee vingers, alleen de wijs- en middelvinger gestrekt, ongeveer op de zelfde manier waarop Poolse militairen saluut geven.

Er zijn twee manier om het saluut te geven (Verkenner voor Jongens is nogal onduidelijk over de benamingen):

Geheim saluut tijdens Rover Moot 1996

Saluut[bewerken]

of handsaluut Zoals normaal salueren, dus naar het hoofd of hoofddeksel Het saluut wordt alleen gebruikt bij de ceremonie Opening met vlag

Geheim teken[bewerken]

of Geheim saluut of Verkennerssaluut of verkennersteken Arm recht omhoog tegen je lichaam , hand bij je schouder. Het geheim teken wordt alleen gebruikt bij de installatie van een nieuw lid.

Historie[bewerken]

Volgens Baden-Powell was het saluut een normale groet, alleen speciaal voor verkenners. De eerste Scouting for Boys noemt het normale saluut het "vol saluut" en er was ook nog het "half saluut", ergens tussen saluut en geheim teken in. Verkenners moesten elkaar salueren als ze elkaar voor het eerst zagen (half saluut) en ze moesten leiders salueren (vol saluut, waaronder ook de patrouilleleider). In de praktijk was dat toch te formeel, terwijl het haaks stond op Baden-Powells idee dat leiders dicht bij de jongens moesten staan met zo min mogelijk formaliteiten. Waarschijnlijk kwam het daarom zelden voor en overleefde alleen het gebruik bij ceremonies.

Als verkenners elkaar ontmoetten gaven ze elkaar een saluut en direct daarna de linker hand (misschien omdat de rechter hand het saluut rechts maakte). Die linker hand (zonder saluut) wordt nog wel gebruikt bij officiele gelegenheden, zoals een installatie.