Scouting Dedemsvaart

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken
Scouting Dedemsvaart
Logo Scouting Dedemsvaart 150x172.png
nr.
1984  
Lampe a huile.jpg Openbaar
Dedemsvaart ­Overijssel ­Nederland
Icon girl guide.svgIcon boy scout.svg Meisjes en jongens
Opgericht
27 juli 1945
Oprichter
de heer Schout 
Website
Bezig met het laden van de kaart...
52° 36' 17.22" N, 6° 28' 26.90" E
52.604782, 6.474139

RD:228 631-513 579
32U 328959m E 5831303m N

Scouting Dedemsvaart is een scoutinggroep in Dedemsvaart.

Geschiedenis[bewerken]

Hoe ontwikkelde Scouting zich in Dedemsvaart? Dat vroeg men aan één van de welpen van het eerste uur, de heer Ruys. Hij werd in december 1945 door zijn vader aangemeld als lid. Hij herinnerde zich de toenmalige hopman Jonker en hopman Schout nog heel duidelijk. Met veel inspanning werd zo kort na de Tweede Wereldoorlog getracht de jeugd weer een fijne vrijetijdsbesteding te geven. Eén van de grootste problemen in die tijd, was het vinden van een goede behuizing. Via de Tuinstraatschool en 't Houtstek' vonden de welpen en verkenners in 1956 onderdak in het dienstgebouw van Gemeentewerken, om uiteindelijk in 1969 in het clubhuis naast het gemeentehuis onderdak te vinden. De heer Ruys noemde ook nog Akela Krikke als leiding van het eerste uur. Zeker in die tijd werd er veel aandacht aan de "klasse-eisen" gegeven. Ook trok men er veel op de fiets op uit. Een geliefkoosde plek was, en is het trouwens nog, het Driehoeksbos.

De 19e april 1986 was voor Scouting Dedemsvaart een rampdag. In korte tijd brandde het clubhuis tot de grond af. Dankzij hulp van velen konden de opkomsten en de kampen dat jaar toch doorgaan.

Na bijna dertig jaar is Scouting Dedemsvaart terug op haar oude stek! Immers het nieuwe clubhuis is gebouwd op de plaats waar in 1956 de opening plaatsvond van het eerste echte clubhuis. Het nieuwe clubhuis kon worden gebouwd dankzij de medewerking van het ministerie van W.V.C, de provincie Overijssel, de gemeente Avereest, het Nationaal Jeugdfonds "Jantje Beton" en de steeds groter wordende groep donateurs.

Baron van Dedemgroep[bewerken]

Direct na de Tweede Wereldoorlog kwam het verenigingsleven in Dedemsvaart weer op gang. De heer Schout, die vroeger lid was geweest van de CJMV-padvinderij, had als jongen van 14 genoten van het spel van verkennen. Toen hij de informatie te horen kreeg dat er in Dedemsvaart belang was voor deze vorm van een jeugdorganisatie, heeft hij contact gezocht met de heer H. Hoogeveen die in zijn jeugd ook padvinder was geweest. Zij besloten al snel tot de oprichting van een padvindersgroep in Dedemsvaart. Na contact met de districtscommissaris van de Nederlandse Padvinders in Zwolle wisten ze wat er allemaal verwacht werd bij het oprichten van een padvindersgroep[1].

Er verzamelden zich in juni 1945 zo’n 80 jongens op het schoolplein van de Tuinstraatschool. Omdat het schoolgebouw dichtbij de Zuidwolderstraatweg lag, vonden de heren Schout en Hoogeveen dit een geschikte plek om het padvindersspel uit te voeren.

Het was het noodzakelijk dat er een groepscomité kwam en zij vonden burgemeester Jan Marie Ravesloot, de latere hoofdcommissaris van de NPV, bereid om de voorzitter te zijn. Als bestuursleden meldden zich o.a aan: notaris Swanenburg de Veye en dokter Prion. De naam van de groep werd Baron Van Dedemgroep der N.P.V, afdeling Dedemsvaart. Een groepshuis ontbrak, dus bleef het schoolplein bij mooi weer iedere zaterdag het startpunt. Ook mochten ze gebruik maken van ‘’Ons Centrum’’. Omdat iedereen nieuw was moet de padvindersbelofte geleerd worden. En om zo spoedig mogelijk 3e klas verkenner te worden, werd er geleerd om vlag te hijsen, het padvinderssaluut te geven en een aantal knopen te leggen. Het padvindersuniform en hoeden waren nog niet te koop. Dus werd er geïmproviseerd met een halsdoek en de troepennaam op wit band. Onder leiding van akela Krikke werd in de loop van de zomer van 1945 een welpenhorde opgericht. Toen de districtscommissaris van de cursussen ging geven op Ada's Hoeve in Ommen, maakte de leiding daar gebruik van. Het bleek meer inhoud te geven aan de programma's. Wegens drukke zakelijke verplichtingen moest de heer Hoogeveen stoppen met padvinderij. De heer Schout werd de hopman en bleef dat tot 1 januari 1946.

Eerste Kampen van de Baron van Dedemgroep[bewerken]

In augustus 1945 ging de groep op kamp naar Saasveld. In 1946 en 1947 werd er gekampeerd bij de familie Smithuis in Vasse. Later werd er nog gekampeerd in Ootmarsum, Weerselo en Hellendoorn. De patrouillenamen in de troep waren de Kieviten, de Sperwers en de Vossen. In 1947 werd door verkenner Jan Wessels aan de Wereldjamboree in Frankrijk deelgenomen. De hele groep was, om een deelnemer te kunnen sturen, maanden druk aan het klussen om zo geld bij elkaar te krijgen. Door een loting werd Jan Wessels de gelukkige.

Clubhuizen van de Baron van Dedemgroep[bewerken]

Op 18 juni 1958 werd het eerste eigen clubhuis door de groep betrokken. De vrijgekomen gemeente plaats werd omgebouwd tot een onderkomen. Het eerste clubhuis stond op de plaats waar het huidige clubhuis staat.

Judith van Marlegroep[bewerken]

Op 12 april 1946 werd er ook een padvindstersgroep opgericht in Dedemsvaart met de naam Judith van Marlegroep. De groep sloot zich aan bij het Nederlandse Padvindstersgilde[2]. Meisjes van 12-15 jaar konden zich opgeven bij dominee M. Wendte[3] . Hij zou ook de aanmeldingen ontvangen van meisjes boven de 18, die zich aanmelden en beschikbaar wilden zijn voor leidster. Om de kas te spekken werden jaarlijks op Driekoningen kleine puddinkjes verkocht. Degene die een bon in een puddinkjes vond, werd gekroond tot koning en kreeg een kleine attentie. In het archief[4] van het NPG is terug te vinden dat de correspondentie met de Judith van Marlegroep tot 1970 loopt. Dat kan gezien worden als het jaar waarop de fusie met de Baron van Dedemsvaartgroep een feit werd.

Groepshuizen van de Judith van Marlegroep[bewerken]

Na eerst op verschillende locaties gezeten te hebben, zoals Huize Landzicht, om wekelijks bijeen te komen, konden de kabouters en de padvindsters hun eigen onderkomen betrekken. Het groepshuis stond achter het pand van bakkerij Dorgelo aan de Wisseling.

De naamgevers[bewerken]

In de 18de eeuw was het noorden van Overijssel een moeilijk te bereiken en armoedige streek. De rijke Gerrit Willem van Marle wilde daar een einde aan maken. Zijn oplossing was een kanaal te laten graven vanaf Hasselt tot aan Ane bij de Vecht. In 1791 was zijn plan klaar. Maar toen begonnen de Zwollenaren zich er mee te bemoeien: zij wilden een kanaal langs hun stad! In 1799 overleed Van Marle. Van zijn kanaal was niks terechtgekomen. Op 12 december 1802 trouwde Jan Willem baron van Dedem met Judith van Marle, de dochter van Gerrit Willem van Marle. Baron van Dedem zag wel wat in het plan van zijn schoonvader en ging verder met het ontwerp. In 1809 bracht koning Lodewijk Napoleon een bezoek aan Overijssel. De koning bekeek het plan van de baron en gaf hem toestemming het kanaal te laten graven. Het kanaal is genoemd naar de baron: de Dedemsvaart. Op 9 juli 1809 ging de eerste schep bij Hasselt de grond in. Er waren nog geen graafmachines, dus het hele kanaal moest door mannen met de schep worden uitgegraven. Ze verdienden ongeveer f 1,‒ per dag. 3 jaar later was het eerste deel van het kanaal af. Baron van Dedem was zo trots dat hij zijn huis in Vollenhove liet afbreken en het in Den Hulst weer liet opbouwen. Vanuit zijn kamer kon de baron de hele dag naar "zijn" kanaal kijken. Een kanaal laten graven is duur. In 1826 had de baron geen geld meer om verder te graven. Hij verkocht het kanaal voor f 400.000,‒ aan de regering van Nederland. De regering zorgde er voor dat het kanaal werd doorgetrokken tot Ane.

Baron van Dedemgroep en Judith van Marlegroep samen verder[bewerken]

In de jaren 60 sloten steeds meer kinderen zich aan bij de twee groepen. Door de groei van de groepen ontstond een groot leidingtekort, waardoor besloten werd de groepen te fuseren en als Scouting Dedemsvaart door te gaan. Zo werd Scouting Dedemsvaart een voorloper van het landelijke fusieplan van 1973.

(Spel)takken[bewerken]

De groep heeft de volgende speltakken:

Bronnen en referenties

Cookies helpen ons onze services aan te bieden. Door onze services te gebruiken stemt u in met het gebruik van onze cookies.