Scouting Franciscusgroep Leiden
Scouting Franciscusgroep Leiden is een scoutinggroep in Leiden.
Geschiedenis[bewerken]
Oprichting[bewerken]
Onder het pastoraat van P. Wulfranus Heiling van de Hartebrugkerk (de parochie van Onze Lieve Vrouw Onbevlekt Ontvangen) zou nog de nieuwste vorm van jeugdwerk in de parochie begonnen worden: het verkennerswerk. De plannen om tot een eigen groep te komen, namen vorm aan op 24 februari 1933. Toen vergaderden in de pastorie de pastoor P. Arnoldus Smitz, de toekomstige aalmoezenier, de heer N.B.M. Vreeburg, secretaris van de parochiale jeugdraad en de heer H.A. Aalders, die zich praktisch bekwaamd had als verkennersleider. Men besloot toen de heer Aalders te benoemen tot hopman van de op te richten St. Franciscusgroep. Als verkennerslokaal, dat werd ingericht door pastoor Heiling, werd een zaaltje gevonden in het jeugdclubhuis, zodat al in april 1933 de eerste troepavond gehouden kon worden.
Het groepscomité, waarin zitting namen: mevrouw J. Schellekens, de heer dr. P.J.M. Niemer, de heer H. Simonis en de heer N.B.M. Vreeburg. Dit groepscomité zou vooral op financieel gebied een steun zijn voor de verkenners en het werd 26 mei 1933 benoemd. Het groepscomité werd in 1936 aangevuld met de heer L. Lindenhoff (prefect), de heer H. Schouten (vice-prefect en tweede secretaris), de heer J. van Kampenhout eerste secretaris), de heer H. van der Meel (penningmeester), de heer H. Groenendijk, de heer J. Breuring, de heer J. Raaphorst, de heer J. Naber en de heer J. Voskuil.
Na enige maanden voorbereiding, waarbij de hopman werd geassisteerd door vaandrig A.H. van Eisen (en later door vaandrig J. Witte), konden de eerste verkenners worden geïnstalleerd. Het troeplokaal onderging langzamerhand een grondige verandering; de verkenners richtten het zelf met eenvoudige hulpmiddelen in, zodat van een echt verkennerslokaal, met eigen sfeer kon gesproken worden.
Het hoogtepunt van het verkennersleven was het jaarlijks zomerkamp, dat achtereenvolgens te Chaam (1933) en te Heeswijk (1934) werd gehouden. Kort na de oprichting van de verkennerstroep werd op 16 september 1933 een welpenhorde van acht welpen begonnen op de zolder van de Rooms-katholieke Meisjesschool aan de Haarlemmerstraat. De leidsters waren akela Van Deene, raksha Simonis en bagheera Noordman. In september 1934 namen de twee eerste dames afscheid van de horde en werd mejuffrouw Noordman de akela. Mejuffrouw Strottmann werd raksha, terwijl in juli 1935 bagheera Warnecke werd geïnstalleerd. De beide welpenkampen, gehouden te Utrecht (1934) en te Chaam (1935) slaagden uitstekend en verschillende welpen konden overgaan naar de verkenners[1].
De groep was hecht gebonden aan de parochie en de daarbij horende katholieke jeugdwerkorganisatie. Toch had de groep zich zeer waarschijnlijk aangesloten hebben bij de katholieke verkenners van De Nederlandse Padvinders en na 1937 onderdeel geworden zijn van de zelfstandige organisatie Katholieke Verkenners.
Op 2 april 1942 werd scouting in Nederland door de bezetter verboden. scoutingorganisaties werden ontbonden, groepshuizen en groepsmaterialen geconfisqueerd, bijeenkomsten houden en het dragen van scoutinguniformen werd verboden.
Heropgericht[bewerken]
Na de Tweede Wereldoorlog werd de groep weer gestart vanuit dezelfde parochie met dezelfde naam. De huidige scoutinggroep beschouwt dat moment als de oprichtingdatum van de groep. Zoals hierboven blijkt, ten onrechte. Na de oorlog zal de groep onderdeel zijn geweest van de Verkenners van de Katholieke Jeugdbeweging en later de Katholieke Verkenners. Toen in 1973 Scouting Nederland werd opgericht, werd de groep daarbij aangesloten. De groep zelf startte pas in 2003 met het toelaten van meisjes in de groep. In de zomer van 2003 werd door het toenmalige leidersteam van de scouts, onder leiding van hopman Ewout, besloten dat de scoutsspeltak ook toegankelijk werd voor meisjes. De groep was verworden tot een scoutstroep van ongeveer twaalf leden en de welpenspeltak in de binnenstad had ook te kampen met een tekort aan leden. Vanaf 2003 groeide de groep van rond de 45 jeugdleden naar ongeveer 85 in 2010. Deze explosieve groei zorgde ervoor dat de scouts vanaf 2009 moesten werken met wachtlijsten. De groei was nog niet ten einde. In de periode van 2010 tot 2013 was er weer een lichte stagnatie te zien. Dit werd vooral veroorzaakt door door het dalende aantal explorers. Vanaf 2013 herpakte deze speltak zich echter onder leiding van een nieuw begeleidersteam en groeide het aantal explorers weer. Anno 2016 leidde dit tot de groei naar de groep van meer dan honderd actieve jeugdleden. Van grote invloed op de meest recente groei in ledenaantallen was ook de oprichting van de roverscoutsspeltak in 2015[2].
Speltakken[bewerken]
De groep heeft de volgende speltakken:
- Leonardushorde- ... tot ... jaar
- Parcivalhorde- ... tot ... jaar
- Scouts- ... tot ... jaar
- Explorers- ... tot ... jaar
- Roverscouts- ... tot ... jaar
Activiteiten[bewerken]
De groep doet mee aan ... en organiseert ...
