Scouting St. Lambertus (Venlo)

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken
Scouting St. Lambertus (Venlo)
Logo Scouting Nederland.svg Scouting Nederland
Scouting Regio Maasven
nr.
1459  
Lampe a huile.jpg Openbaar
Venlo  
(Limburg ) 
Nederland  
Icon girl guide.svgIcon boy scout.svg Meisjes en jongens
Opgericht
1 januari 1946
Oprichter
Jan Janssen en Huub van Deijnen 
Website
Bezig met het laden van de kaart...

Scouting Sint Lambertus is een scoutinggroep in Venlo-Blerick.

Geschiedenis[bewerken]

Voor de Tweede Wereldoorlog, begin jaren '30, werd er in de Lambertusparochie een Jonge Wacht opgericht met de naam Sint Lambertus. Zij hadden hun blokhut in de bossen van de Wielder, bij 't Zaarderheike. Tijdens de oorlog waren er alleen geheime clubavonden. Na de oorlog was er niks voor de jeugd, daarom werd er al snel een begin gemaakt met de oprichting van de gidsen, de Liduinagroep. De initiatiefnemers voor de oprichting van deze gidsengroep waren Annie Fleuren-Janssen en Mia Hauser-Vullings. Ook werd in juni 1945 door oud-leden van de jonge wacht Huub van Deijnen en Jan Janssen, de Sint Lambertusgroep nieuw leven ingeblazen. De patrouilles opereerden elk vanuit hun eigen hut, echter de ereraden werden gehouden in de toren van de Lambertuskerk. De wandschilderingen uit die tijd zijn nog zichtbaar in de Lambertustoren. De officiële oprichting van de groep was op 1 januari 1946[1]. Uit het logboek van die avond:

Installatie St Lambertus. Vanavond zal een mijlpaal geslagen worden langs onze weg en nog geen kleintje, want vanavond zal onze Lambertusgroep officieel in de grote wereldbroederschap worden opgenomen en zullen tevens Hopman van Deijnen en Vaandrig Janssen geïnstalleerd worden. De commissaris Muysers, de commissaresse van de welpen, W.E. Heer Pastoor Lennaerts, Pater Bouten, de districtsaalmoezenier, verkenners en voortrekkers uit Venlo, verschillende hoplieden, ouders en de leden zelf waren aanwezig. De jongens stellen zich op en het wordt doodstil. De vlag wordt ontplooid en er is officieel geopend. De commissaris houdt een pittige rede waarna hij verklaart dat de Lambertusgroep in de wereldbroederschap is opgenomen. Dan breekt het ogenblik aan dat de Hopman en de Vaandrig worden geïnstalleerd. Het is een eenvoudige maar treffende en indrukwekkende gebeurtenis. Als de commissaris de halsdoek pakt en ziet dat de kleur van de groep bruin is, blijkt dat bruin een bijzondere kleur is. Want, zo verklaart de commissaris, ik als vakman kan dat weten, wat zouden we moeten beginnen als we geen bruin in onze kleuren hadden! In de toespraak van W.E. Heer Pastoor brengt deze naar voren het mooie en het goeie dat door onze verkennersgroep tot stand gebracht kan worden. Mannen, de verwachtingen van ons zijn hoog gespannen, maar we zullen zorgen deze te overtreffen! Na de plechtige en indrukwekkende installatie van onze St. Lambertusgroep, Hopman van Deijnen en Vaandrig Janssen, begint de zaak op volle toeren te draaien. Nieuwe regeling, geregelde groep, patrouille en ereraad. En het motto is nu: “Verkenners weest paraat”.

In juli 1946 startte de groep met het aanbieden van activiteiten voor jongens van 7 t/m 11 jaar. De eerste welpenhorde speelde het scoutingspel dat zich afspeelt in de jungle bekend van Jungle Book.

In 1950 verhuisde de groep van de Lambertuskerk naar Ons Huis, op een steenworp afstand van haar oude onderkomen. De grotendeels van hout gemaakte blokhut in de Wielder was vaak doelwit van vandalen. Daarom werd deze in 1957 vervangen door een stevige stenen gebouw. De nieuwe blokhut kreeg de naam “de Oase”. De blokhut werd voornamelijk gebruikt voor kampeer- en groepsactiviteiten.

In november 1964 startte de samenwerking met de gidsen van de Lidwinagroep en de welpen en verkenners van Lambertus in Scouting Sint Lambertus. De groep telde toen 34 verkenners, 24 welpen en 50 gidsen. Op 28 april 1969 werd er weer een speltak toegevoegd. Deze afdeling kreeg het landelijke nummer 216. Rowanafdeling 216 was geboren.

Op 25 april 1971 verhuisde onze groep vanuit “Ons Huis” naar het noodgebouw van de Mariaschool in de Ottostraat. Hier staat tegenwoordig een grote doe-het-zelfwinkel. Het was een royaal gebouw, geheel van hout en met een fantastisch groot spellokaal waar regelmatig grote groepsbijeenkomsten gehouden werden. Zeven jaar na de start van de rowanafdeling werd in 1976 een sherpa-afdeling opgericht. Vanaf nu was er na de gidsen een nieuwe speltak voor meisjes. Zij gaven zichzelf, net als de rowanafdeling, het nummer 216, al was dit geen officieel nummer voor hun eigen afdeling.

De groep kreeg steeds meer leden. Zoveel zelfs dat er op een gegeven moment een tekort was aan leiding en bestuur. Er werd besloten de handen ineen te slaan met de Sintermertegroep uit Venlo. Deze groep had juist veel staf en bestuur maar weinig jeugdleden. In juli 1977 voegde de Sintermertegroep zich bij onze groep.

In datzelfde jaar zijn er ook de eerste tekenen van leven van pivo's; jongens en meiden die te oud waren voor de rowans en sherpa’s. Later in 1979 was er de toevoeging van Pink Panther aan de stamnaam, de P.P.P. ofwel Pivostam Pink Panther. Waarom Pink Panther? Pink Panther deed altijd alles op zijn eigen wijze en was een beetje tegendraads. Treffender kon het niet in ogen van de groep. De Lambertusgroep startte in 1978 een nieuwe speltak, de kabouters. Deze speltak was de tegenhanger van de welpen. Deze meidengroep, van 7 tot 11, speelde in het land Bambillië. Vanaf dat moment konden jongens en meiden vanaf 7 jaar bij onze groep terecht om het scoutingspel te spelen.

De staat van het noodgebouw aan de Ottostraat werd steeds slechter. In 1983 verhuisde de groep naar de oude paardenboerderij van Theelen aan de Boekenderstraat. Deze zou aanvankelijk gesloopt worden, maar kreeg een nieuwe plek in het bestemmingsplan en werd omgebouwd tot clubgebouw. Na een grondige verbouwing en opknapbeurt kon het gebouw in gebruik worden genomen. Dit is tot op heden nog steeds het hoofdkwartier van onze groep. De nieuwe locatie voor het hoofdkwartier bood perspectief voor de toekomst. De ligging in de toenmalige nieuwbouwwijk “de Klingerberg” was bijzonder gunstig voor de groep. De jeugdrijke, nieuwe wijk deed het aantal leden flink toenemen. Bij de 40-jarige jubileumviering in 1986 telde de groep maar liefst 125 leden.

In oktober 1991 moest onze blokhut “de Oase”, gelegen in de bossen tegenover de ZON-veiling, verdwijnen vanwege de zandafgravingen nodig voor de bouw van het Zuiderbrugtracé en de rijksweg A73. Dit verlies was een pijnlijk moment voor de groep, omdat er vaak gebruik werd gemaakt van de blokhut en het omliggende bos voor groepsactiviteiten, kampen en spellen. In december 1992 werd de groep uitgebreid met een nieuwe speltak, de Bevers. Met de komst van deze speltak kon het scoutingspel nu ook gespeeld worden voor kinderen van 5 tot 7 jaar. De Bevers deden hun intrek in Huize Hotsjitonia, waar zij avonturen beleven met o.a. Lange Doener, Hippe Springveer, Frederik Scheuremaar, Pompedomp en Lappezak. Door het verlies van de Oase en de komst van de Bevers was er meer noodzaak voor een uitbreiding van de spelruimte. Ook de opslag van het materiaal in het gebouw was een probleem vanwege ruimtegebrek. Op 18 april 1996 werd de eerste steen gelegd voor de aanbouw en op 4 oktober 1996 werd de aanbouw officieel geopend door wethouder Waterborg.

In 2008 is dan het moment daar. De die-hards, jongens en meisjes van het eerste uur, de fundering van onze groep… oftewel de gidsen en de verkenners, worden de nieuwe speltak scouts. Doordat beide speltakken steeds kleiner werden, besloten ze om samen verder te gaan. Voortaan is het: scouts weest paraat… Twee jaar later had Scouting Maximiliaan Kolbe, gelegen in de Vossener, te maken met teruglopende ledenaantallen. Om het voortbestaan van deze groep veilig te stellen, werd er gezocht naar een andere scoutinggroep in Blerick om mee te fuseren. Scouting Maximiliaan Kolbe fuseerde in september 2010 met de Lambertusgroep. Om een frisse start te maken werd er gekozen voor een nieuwe groepsdas. Daarnaast werd er een Kolbe-element toegevoegd aan het bestaande logo van de Lambertusgroep.

“Fijn dat u hier allen bijeengekomen bent op deze speciale dag. De dag waarop er een bijzonder huwelijk gaat plaatsvinden. Een huwelijk tussen twee speltakken, waarvan er op een gegeven moment een zo klein werd dat zij niet alleen kon voortbestaan. Vandaag, 4 september 2014, zullen de rowans en de sherpa’s voor eeuwig aan elkaar verbonden worden. Zij zullen vanaf vandaag verder gaan als de speltak explorers. Dan verklaar ik u nu tot Explorerafdeling 216.”

In 2015 verlieten de kabouters hun geliefde Bambilië. Scouting Nederland sprak al langer alleen nog over de speltak welpen. Shanti werd toegevoegd aan het verhaal zodat de jungle ook de meiden aansprak. Vanaf dat moment spelen zij net als de jongens in de jungle en werd de kabouterspeltak net als de jongenspeltak welpen. De meiden en jongens blijven wel apart van elkaar draaien. De meiden werden de Shanti-horde en de jongens de Mowgli-horde. In 2016 verlaat de stam de mascotte Pink Panther en kiest een andere naam voor de roverscouts: de Pikachustam, als je goed rondkijkt in het H.K. op de Boekenderstraat zul je echter zien dat Pink Panther nog steeds rondspookt. Ongeveer 10 jaar nadat de gidsen en verkenners samen verder gingen als scouts, barstte deze speltak bijna uit haar voegen. Om te voorkomen dat er wachtlijsten moesten komen, werd er onderzocht hoe de groei van de groep mogelijk kon worden gemaakt. Er word een nieuwe speltak toegevoegd voor jongens en meiden van 10 en 11 jaar. Deze speltak, genaamd juniorscouts, zorgt voor een meer natuurlijke overgang tussen de welpen en scouts. Op 28 februari 2018 hebben zij hun eerste opkomst. In 2020 verruilden de Bevers huize Hotsjitonia voor het dorp Hotsjitonia. Hier beleven ze iedere week samen met Stuiter en zijn vrienden een hoop avonturen.

Speltakken[bewerken]

De groep heeft de volgende speltakken:

Activiteiten[bewerken]

De groep doet mee aan ... en organiseert ......

Bronnen en referenties

Cookies helpen ons onze services aan te bieden. Door onze services te gebruiken stemt u in met het gebruik van onze cookies.