Touw-op-touw

Touw-op-touw is een term die gebruikt word waneer er twee touwen langs elkaar heen worden getrokken zoals men bij het opspannen van touwbruggen of andere spanknoppen. Het is eigenlijk iets dat je wil voorkomen. Er ontstaat wrijving en dus warmte waardoor natuurvezel kan gaan schroeien en kunststof touw smelt.

Bij een spanknopen als de Dixknoop, Prusikknoop, Gareelsteek, Middemans- of Vlinderknoop waarbij het spantouw door een lus gehaald wordt, is het aangeraden om het touw niet door de lus te halen maar een karabiner, harpsluiting of maillon te gebruiken. Zijn die niet voorhanden en is touw-op-touw de enige manier, trek dan zo rustig mogelijk het touw door de lus. Snelheid vergroot de warmte en dus de kans op slijtage.

Let er op dat je een HMS-karabiner gebuikt die geschikt is om met touw te gebruiken. Bij het gebruik van harpsluitngen, D-sluitingen of een maillon dient men er op te letten dat het touw niet langs het draaiende deel van de sluiting beweegt. Dit voorkomt dat het draaiende deel ongewenst los draait.

Ook bij het abseilen met een halve mastworp schuurt het touw over touw, wat voor slijtage zorgt. Het verschil is wel dat alle delen van het touw langs elkaar bewegen en waneer men een touw door een lus haalt, slechts één punt in de lus het meest “mishandeld” wordt.

Touw op Bandsling / Hijsband

in dit geval kunnen we een bandsling en een hijsband beschouwen als een plat gevochten touw. Vaak gemaakt van een kunststofvezel die vergelijkbaar is met een kunststof touw.

Hijsbanden hebben in sommige gevallen een staaldraden kern maar ook daar bij is het niet wenselijk om het touw direct door de hijsband te laten lopen. De staaldraden kern kan dan het touw weer beschadigen.