Unie van Nederlandsche Padvinders

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

De Unie van Nederlandsche Padvinders was een kleine Scoutingorganisatie met in elk geval groepen in Den Haag, Rotterdam, Delft, Voorburg en Dordrecht. Het ontstond in november 1933 uit een samenvoeging van de Nederlandsche Christelijke Padvindersvereeniging onder leiding van hoofdverkenner W. J. v. Leeuwen, de Nederlandsche Padvindersbond onder leiding van hoofdverkenner L. H. Wolters, en de Nederlandsche Meisjesbond onder leiding van hoofdleidster mevr. M. Aantjes-Kraal. In juli 1935 sloot de Nederlandsche Padvinders Organisatie onder leiding van hopman L. Berlijn zich aan. Als vast kampcentrum werd in 1935 een boerderij gehuurd in Loon op Zand (N.B.). Het Nationaal Hoofdkwartier was in Rotterdam gevestigd.

Haar eerste hoofdbestuur was samengesteld als volgt: A. Aantjes, 1e voorzitter; W. J. v. Leeuwen, 2e voorzitter; P. v. d. Does. 1e secretaris: L. H. Wolters, 1e penningmeester J. M. Koks, 2e penningmeester; A. P. Odijk. commissaris.

De verdere geschiedenis van deze organisatie is onbekend, maar is waarschijnlijk verdwenen voor de Wereldjamboree 1937 in Nederland.

Bron