Wildkamperen

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Wildkamperen is een vorm van kamperen op niet daarvoor aangewezen locaties. Als je het voor één nacht doet op een bepaalde plaats, dan spreekt men meestal over (wild)bivakkeren. In veel Europese landen is wildkamperen verboden bij de wet. De gedachte hierbij is dat het zogenaamde wildkamperen tot overlast kan leiden. Zo laten veel mensen hun afval achter op de plaats waar ze gekampeerd hebben. Het wildkamperen is echter best tedoen als je er voor zorgt dat je niet opvalt en geen sporen achter laat behalve wat platgetrapt gras. De meeste kleine trekkerstentjes passen precies tussen de bomen in een bos, en na afloop van je avontuur kun je snel even controleren of je al je afval hebt opgeruimd. Hou er wel rekening mee dat je een forse boete kunt krijgen als je wél betrapt wordt! Wil je dit voorkomen, vraag dan alsnog toestemming aan de eigenaar van de grond waar je op kampeert.

Hoe wildkamperen[bewerken]

Mooi plekje[bewerken]

Om een plaats te zoeken waar je terecht kunt kun je tevoren al op de kaart kijken. Is er beschutting, lopen er niet te veel drukke wegen in de buurt met een parkeerplaats waar hondenbezitters gebruik van kunnen maken om hun viervoeter uit te laten en dus de rust komen verstoren? Heb je eenmaal een plaats gevonden zet dan niet meteen je tent op, maar loop ook eens naar de andere kant dan waar je vandaan kwam: hoe ziet de plek er dan uit? Als ook dat je goedkeuring heeft, ga dan op je gemak zitten. Je hoeft toch niet meer verder. Drink even wat of begin vast aan je eten. Al die tijd heb je dan de mogelijkheid je plaats te observeren of het wel zo goed is als je eerst dacht. Al die tijd niemand gezien? Dan kunnen we de tent opzetten en is de kans erg klein dat we nog gestoord worden.

Onderkomen[bewerken]

Wildkamperen kan gebeuren in een tent, maar het wordt ook wel in de open lucht gedaan (enkel met een slaapzak en een matje). Wie iets meer bescherming wil, kan een bivakzak over de eigen slaapzak trekken. Zo'n bivakzak is er in vele soorten en prijsklassen. De duurste zijn al moeilijk te onderscheiden van een éénpersoonstent: ze ritsen helemaal toe, een boogje zorgt voor wat ademruimte bij je gezicht en ze zijn bestand tegen heel wat regen. Een goedkopere oplossing is het maken van een frietbuil van landbouwplastic. Afhankelijk van hoe je hem maakt, kun je daar ook met meerdere personen onder slapen. Het gewicht dat je extra moet meeslepen is dan niet zo hoog, maar je blijft toch een beetje beschut tegen weer en wind.

Eten en drinken[bewerken]

Graaf in de bosgrond een kuiltje voor je brander. Hij kan dan niet omvallen, het is minder brandgevaarlijk en het voordeel is: hij staat beter uit de wind. De gerechtjes kun je eenvoudig houden. Eenpansgerechten op basis van gedroogde ingrediënten zijn makkelijk te maken en je hebt er weinig kookgerei voor nodig. Zie ook het artikel koken voor enkele tips rond het meenemen van voedsel op hikes en andere tochten.

Als je wild gaat kamperen is het grootste probleem water. Reken er op dat je minimaal twee liter nodig hebt om te kunnen koken, schoonmaken en je toilet te doen. Dat is wel het absolute minimum met minder wordt het wel moeilijk. Hoe komen we aan water? Dat kan op verschillende manieren:

  1. Voordat je een bivak opslaat zorg dat je je flessen vult. Goed opletten wanneer je de bewoonde wereld uitgaat want daarna is het een probleem. Mogelijkheden zijn bij benzinepompen, vaak bij begraafplaatsen, horeca en natuurlijk gewoon aanbellen bij particulieren.
  2. Je zoekt een plaats bij een beekje of riviertje waaruit je water kan halen. In het buitenland (b.v. Schotland) is dit vaak makkelijker dan in Nederland en België. Je moet je ervan overtuigen dat het water vrij is van bijvoorbeeld landbouwchemicaliën of andere dingen die er niet in horen. In Schotland kan bijvoorbeeld verderop een dood schaap liggen. Het beste is alleen gebruik te maken van stromend water. Dit water moet je koken voordat je het kunt gebruiken. Het koken doodt onmiddellijk alle bacteriën en protozoën (o.a. wormen en amoeben). Nadeel is dat het dan weer moet afkoelen om te kunnen drinken en dat duurt vaak lang. Ander nadeel is dat niet-biologische ongerechtigheden niet verdwijnen met koken.
  3. Tenslotte zijn er apparaten in de handel die het water zuiveren van ongerechtigheden: protozoën, bacteriën, alle biologische ongerechtigheden en zelfs virussen bij de duurdere soorten. De filters zijn in vele maten en soorten te krijgen bij onder meer kampeerwinkels. Nadeel is natuurlijk dat je wel een kampeerplaats in de buurt van water moet hebben. Maar dat kan alles (ven, beek, kanaal, sloot) zijn.

Gevaren[bewerken]

Wildkamperen is niet altijd even ongevaarlijk. Naast boswachters en anderen die je kunnen betrappen, zit er in het groen helaas ook af en toe een gevaarlijke plant, bloem of insect. "Voorbereid zijn" zijn hierbij de toverwoorden. De Vlaamse administratie Gezondheidszorg heeft over de berenklauw, teek, processierups en andere klein venijn praktische folders met tips en hulp.

Waar toegestaan[bewerken]

In de Benelux is het verboden om zowel wild te kamperen als te bivakkeren. In België en Luxemburg is wildkamperen verboden, en moet er toestemming gevraagd worden aan de boswachter of de eigenaar om ergens "in het wild" te kunnen staan. In Nederland zijn er op initiatief van het Staatsbosbeheer inmiddels paalkampeerterreinen, waar je legaal en gratis kunt semi-wildkamperen. De plaatsen van deze terreinen zijn langs langeafstandswandelpaden en fietswegen te vinden en voorzien van een waterpomp waar men ondrinkbaar water kan tappen. Er is plaats voor ongeveer 3 tenten en je mag er maximaal 72 uur aan één stuk bivakkeren.

In Finland, Noorwegen en Zweden is wildkamperen onder voorwaarden toegestaan op grond van het zogenaamde allemansrecht (Fins: jokamiehenoikeus; Noors: allemannsretten; Zweeds: allemansrätten). Dat wil zeggen dat je het recht hebt om particuliere grond te betreden om van de vrije natuur te genieten. Toegestaan is onder andere: wandelen, fietsen, zwemmen en varen, niet beschermde bloemen, paddenstoelen en bessen plukken, en voor één nacht een tent opzetten. Voorwaarde is dat geen schade aan de natuur of aan landbouwgewassen wordt aangericht en dat de eigenaar niet wordt gestoord. Het is niet toegestaan om te jagen en te vissen. Vuur maken, motorvoertuigen gebruiken en honden los laten lopen kan aan plaatselijke beperkingen onderhevig zijn. In enkele nationale parken is het echter alsnog verboden.

Hieronder staat een overzichtje van de regels in verschillend Europese landen. Let op: Hou er rekening mee dat onderstaande informatie inmiddels verouderd kan zijn en vooral dient ter indicatie. Wanneer je daadwerkelijk op stap gaat naar één van onderstaande landen, kun je het beste altijd nog even informeren bij officiele instanties wat de precieze regels zijn.

Andere landen:

  • Duitsland, wildkamperen verboden, toestemming vragen aan eigenaar of huttenwaard
  • Frankrijk, legaal te bivakkeren (19u tot 9u) op 1 uur wandelafstand van weg. Inlichtingen vragen bij het nationale park of toestemming vragen aan huttenwaard.
  • Groot Brittannië, wildkamperen verboden, toestemming vragen aan eigenaar. Sommige nationale parken bieden kampeerterreinen aan. In Schotland is wildkamperen toegestaan.
  • Italië, wildkamperen verboden, toestemming vragen bij de lokale politie of huttenwaard.
  • Luxemburg, wildkamperen verboden, toestemming vragen aan de eigenaar.
  • Oostenrijk, enkel wildbivakkeren is toegelaten, wel duiken blijkbaar meer en meer problemen op met boswachters en jagers.
  • Zwitserland, buiten natuurreservaten en zonder lokale officiële beperkingen. legaal kamperen toegelaten, zolang 100m van water verwijderd. Er is een groot verschil tussen de Zwitserse kantons, dus doe vooraf inlichtingen op.
  • Spanje, verschillend van streek tot streek; in Catalonië is het bijvoorbeeld overal toegelaten, zelfs in natuurparken. Vraag toestemming aan lokale autoriteit indien verboden of toestemming vragen aan huttenwaard
  • Denemarken, kamperen buiten de officiële campings is in Denemarken over het algemeen niet toegestaan. Dat geldt ook voor de Deense stranden. Het is echter mogelijk om, indien men tevoren toestemming heeft gekregen van de eigenaar van het betrokken perceel, op particulier terrein te kamperen. Lang parkeren van campers is verder alleen toegestaan op speciaal ingerichte plaatsen en de zgn. Quickstop camperplaatsen.

Alternatief[bewerken]

Het mag geen kamperen heten, maar het verschaft wel een legale gratis slaapplaats: "couchsurfing" is een wereldwijd netwerk van mensen die een slaapplek bieden of zelf zoeken.


Bronnen en referenties[bewerken]

Bronnen en referenties:

Externe links[bewerken]

Category events nl.svg Portaal Op kamp & Evenementen