Nederlandsche Padvindersbond

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken
Nederlandsche Padvindersbond (NPBNederlandsche Padvindersbond)
Nederlandsche Padvindersbond.svg
Icon girl guide.svgIcon boy scout.svg Meisjes en jongens
Lampe a huile.jpg Openbaar
Adres
Nederland
Leden
2100 (bij oprichting)
Opgericht
10 maart 1912
Oprichter
Voorgangers
Opgeheven
11 december 1915
Opgegaan in
Website
[http:// ]

De Nederlandsche Padvindersbond (NPBNederlandsche Padvindersbond) werd, op 10 maart 1912 in Den Haag, door onder andere W.J. van Hoytema opgericht omdat men in Rotterdam (ook wel elders) niet zo gelukkig was met de uit Engeland overgenomen belofte van trouw, door de jonges af te leggen. De "Centrale in Den Haag" aanvaardde geen wijziging van de belofte. Op initiatief van Rotterdam is toen in Den Haag een zelfstandige landelijke vereniging opgericht. Hierin op ging onder andere de eerder opgerichte Bond Voor Jonge Verkenners (opgericht 7 januari 1911), Algemeene Nederlandsche Scout-Vereeniging en van de Nederlandsche Padverkenners Organisatie. De NPBNederlandsche Padvindersbond had bij oprichting 29 plaatselijke afdelingen: Amsterdam, Rotterdam, Den Haag, Utrecht, Groningen, Leeuwarden, Leiden, Arnhem, Haarlem, 's Hertogenbosch, Apeldoorn, Deventer, Zutphen, Breda, Middelburg, Vlissingen, Enschede, Almelo, Gorinchem, Alkmaar, Zaandam. Zeist, Delft, Lochem, Den Briel, Bergen-op-Zoom, Winschoten, Wageningen en Rijswijk, tezamen ongeveer 2100 jongens. Samenwerking werd gezocht met de Nederlandsche Bond voor Lichamelijke Opvoeding

Gelijk al in zijn openingstoespraak werd door de nieuwe voorzitter, mr. John Robbert Goddard, neergelegd de hoop en de bedoeling dat de vereniging zo spoedig mogelijk tot samenwerking met de andere organisatie zou komen. Dat bleek niet zo eenvoudig. Uiteindelijk werd het mogelijk door een zekere vrijheid toe te staan in de redactie van de belofte, echter met behoud van de geestelijke inhoud.

De vereniging fuseert in 1915 onder leiding van Prins Hendrik met de Nederlandsche Padvindersorganisatie (NPONederlandsche Padvindersorganisatie) tot de Vereniging De Nederlandsche Padvinders (NPVVereniging "De Nederlands(ch)e Padvinders").

In de NPBNederlandsche Padvindersbond was men in vergelijking tot de NPONederlandsche Padvindersorganisatie meer nationalistisch ingesteld. Tijdens de 2e Boeren Oorlog (1899-1902) in Zuid Afrika, toen de "stamverwante" Boeren republieken Transvaal en Oranje Vrijstaat, door Groot Brittannië werden veroverd en ingelijfd, was men in Nederland tamelijk anti Brits. Dit was in 1912 nog niet door iedereen vergeten en zo waren er mensen die Scouting op zich wel waardeerden maar niet zijn stichter Robert Baden-Powell, de Engelse held uit de Boeren Oorlog. Daarom ontwierp de NPBNederlandsche Padvindersbond een eigen systeem en een eigen lidmaatschap insigne met de Nederlandse Leeuw. Het was toegestaan dat meisjes lid waren van de NPBNederlandsche Padvindersbond.

De leden van de troepen die bij de bond waren aangesloten, droegen een groene das. Dit in tegenstelling tot de groepen die lid waren bij de NPONederlandsche Padvindersorganisatie, die diverse kleuren dassen droegen.