Scoutingmethode

Scoutpedia.nl, dé Scouting wiki
Ga naar:navigatie, zoeken

De scoutingprincipes van Robert Baden-Powell:

Scoutingprincipes Scoutingmethode

De scoutingmethode komt voort uit de oorspronkelijke verzameling scoutingprincipes die Robert Baden-Powell had opgesteld. Het is de manier waarop het tweede deel van de doelstelling wordt bereikt: "...waardoor een bijdrage wordt geleverd aan de vorming van de persoonlijkheid." Scouting bestaat uit een leuk spel en de Scoutingmethode. Het spel kan door iedere leider aangepast worden aan de tijd en aan wat ze in zijn groep leuk vinden. De Scoutingmethode is het kenmerk van Scouting en staat dus vast, al zijn het algemene principes die op veel manieren kunnen worden uitgevoerd.

Basisprincipes van de Wereld Scouting Organisaties[bewerken]

De wereld scouting organisatie WOSM kent drie basisprincipes die verplicht zijn voor Scoutingorganisaties:

  • Plicht/dienst aan God (of een hogere macht)
  • Plicht/dienst aan anderen
  • Plicht/dienst aan jezelf

De WOSMWorld Organization of the Scout Movement heeft de Scoutingmethode verdeeld in zeven onderdelen:

Scout method WOSM NL.svg

De WAGGGS heeft als extra element: Dienst in de gemeenschap.

Basisprincipes van de landelijke organisaties[bewerken]

Iedere overkoepelende landelijke scoutingorganisatie heeft de scoutingmethode op een eigen manier uitgewerkt. Enkele voorbeelden:

Achtergrond[bewerken]

Het doel van Scouting werd door Baden-Powell omschreven als

  • "Worden ze werkelijk gezonde, gelukkige en hulpvaardige mensen" !!(Verkenner voor Jongens, De toets van slagen)"!!
  • "Het hele doel van onze Scoutingbeweging is het karakter van de verkenner te beïnvloeden in de tijd dat hij nog roodgloeiend van enthousiasme is, het tot de juist vorm te smeden en zijn individualiteit aan te moedigen en te ontwikkelen, zodat de verkenner zichzelf kan opvoeden een goed mens en een waardevol burger van de gemeenschap te worden "!!(Wenken voor leiders)"!!

Volgens Baden-Powell was als eerste een leuk spel nodig en dat kon altijd aangepast worden: "als in een theater een stuk niet loopt, vervangt men het door en ander", "...omdat wat voor de éne groep of soort jongen geschikt is, dit niet zou zijn voor een ander op misschien nog geen twee kilometer afstand." In de praktijk is echter het oorspronkelijke "verkenners"werk nog steeds attractief en de basis van het Scoutingspel. De diverse speltakken en leeftijden hebben soms wel sterk verschillende programma's. Iedereen moest zich wel houden aan de Scoutingprincipes, want dat was de kern van Scouting. Een gevaar was wel dat het spel zo leuk was, dat de methode op de achtergrond zou raken. Dit komt ook omdat de methode een aantal punten bevat die tegengesteld zijn aan wat buiten Scouting normaal is en waar vooral traditionele leiders moeite mee hebben.

De Scoutingprincipes zijn idealistisch en simpel, te eenvoudig voor de ingewikkelde praktijk. Er zijn overal wel praktische bezwaren bij te bedenken. Daarom stelde Baden-Powell ook: "Het komt er niet op aan of wij onze hoogste idealen bereiken, als deze maar hoog gesteld zijn". Hij bedoelde hiermee dat de principes idealen zijn in de verte. Het is niet nodig om daar te komen, als je maar zoveel mogelijk in die richting gaat. Iedereen moet het zelf inpassen in de praktijk. Maar als ervan wordt afgeweken moeten er wel heel goed overdachte redenen voor zijn.